เจ็บจัง

หุหุ ไม่รู้จะเริ่มไงดี
เอาเปนว่าเราไปแอบชอบเค้ามานานแลวช่ายมะ
แลวก้อได้คุยกะเค้าทางเอม สักสองสามครั้ง แรกๆๆเค้าทักเราเรานะไม่กล้าคุย
เอ......หรือว่าเราทักก่อนนะ ก้อทักแลวหนีไง อิอิ
แล้วหลังจากนั้นเราก้อเล่นเฟซบุคก้อ
เมื่อก่อนแอดเค้าทางฮิห้า เค้าก้อไม่แอดเรา ได้แต่แอบมองฮิห้าอยู่นาน
ตอนนั้นเหนรูบด้วยว่ามีสาวข้างกายเค้าแลวนึกว่าตอนนี้จะเปนแค่แฟนอิอิ
แต่ในความเปนจิงแล้ว เค้า.....เปนภรรยาเลยงะ
แต่งงานกานแล้ว จิงๆๆ
จากกานเปิดดูไปเรื่อยๆๆในเฟซบุคอะแระ
ก้อเม้นที่คุยกาน นึกว่าแค่ล้อเล่นว่าเปนเมีย ด้วยความอยากรู้ความจิง
จึงไปตามหา ก้อรู้ว่าเค้าเปนเมียกานจิงๆๆ มีภาพฮันนีมูนด้วยกาน อันนี้เจอเมื่อวานได้มั่ง
ส่วนวันนี้ไปดูเฟซเพื่อนหนิดเค้าก้อเจอๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อ้ากไม่จิง
งานหมั้นและงานแต่ง เห้อ ฉานจะทนต่อไปได้ป่าวน้า ก้ออยากรู้เองนิหว่า ก้อต้องทนสินะ
แกว่งเท้าหาเสี้ยนเอง ช่วยไม่ได้
เจี๊ยบเพื่อนเราก้อเคยผ่านเหตุการณ์นี้มาบ้างแล้ว
เราก้อเตือนว่าอย่าไปหาเรื่องให้ตัวเองเจ็บสิ พอถึงคราวตัวเองก้ออดใจไม่ไหวที่จะอยากรู้อยากเหนเหมือนเดกๆๆ
เหนมะ พอเปนเรื่องตัวเองก้อทามไม่ได้อยากที่ตัวเองเคยบอกไว้กับเพื่อนเจียบ
มานเปนเรื่องเส้า สะจิงๆๆ

แต่น่าตื่นเต้นตกจาย ฉานเคยไปดูหมอที่ไหนนะ นานจนจำไม่ได้แล้ว
ว่าฉันจะได้เปนน้อยคนอื่นเค้า
แล้วเรวๆนี้ฉันก้อไปดูกะอาจารย์ที่เปนคนรดูชื่อ เค้าดูแม่นมากไม่รู้ดูจากอะไร
อย่างน้อยก้อเก้าสิบเปอร์เซนได้
บอกว่าฉานจะกินน้ำใต้ศอกเค้า ฉานก้อมารู้วันนี้แระเห้ออีกสักรอบ
ไมชีวิตฉานช่วงนี้ดูจะวุ่นวายสะจิง
เง้อ
ขอตัวไปพักฟื้น
บาย