ตัดไหมแล้วจ้า

26-07-09

วันเวลาช่างยาวนาน แล้วเวลานี้ก้อมาถึง การตัดลวดและ การตัดไหมงิงิ
ที่ฉานต้องทนยาวนานขนาดนี้ก้อแบบว่า จะไปเชียงใหม่บ่อยๆๆอย่างงี้ก้อเกรงจายที่บ้านงะ
ช่วงนี้ที่บ้านก้อวุ่น ๆๆ วุ่นมากๆๆเลย
กานไปครั้งนี้ก้อกังวลที่บ้านกอยู่ กว่าจะออกจากบ้านก้อนู่น เกือบสองโมงงะ
ไปถึงก้อกเอบบ่ายสามงะ เดินทางไปคลินิก หนทางช่างยาวไกลจิงๆๆ
ไปก้อต้องไปรอคุณหมองะ แบบว่าไม่ว่าง รออยู่นานเช่นกาน
ท่าทางหมอกำลังใส่เครื่องมือให้คนไข้คนอื่นอยู่งะ


รอนาน เราเลยว่างั้นไม่รอแล้ว
มานเลยเวลานัดหมอที่ตัดไหหมมานานเปนครึ่งชั่วโมงแล้วเดี๋ยวไม่ทันก้อกะว่าจะให้หมอตัดไหม ตัดลวดให้
แต่ว่าเราไม่ได้บอกผู้ช่วยแพทย์ เค้าก้อเห็นใจเราอะนะ บอกให้เราเข้าไปนอนที่เตียงม่วง
เราก้อแหมคิดว่าหมอจะทำให้เรา แต่ที่ไหนได้ ปรากฏว่า ผู้ช่วยคนนั้นแระ
มาแย่งฟันเฮา สะงั้น เอ้าก้อเอา ไปๆๆมาๆๆ เค้าก้อว่าลวดมานเคลื่อนงะจากข้างขวา ไปทางซ้าย
อันน่าจะเนื่องมาจากเราเคี้ยวข้างซ้ายข้างเดียว ด้วยอาหารแข็ง(ผลไม้จำพวกฝรั่งและแอปเปิ้ล)
เค้าก้อพยายามจะขยับลวดให้กลับไปอย่างเดิมงะ สองมาครั้ง แต่ๆๆๆไม่เป็นผล
ทุกอย่างอยู่อย่างเก่า เค้าเลยตัดสินตัดลวดเรา แค่นี้ก็จบแล้ว
แต่ว่าตอนแรกที่เค้าทำงะ ฉันรู้สึกหรือว่ากังวลไปเองก้อไม่รู้ว่า
เครื่องมือมานนจะหลุดอีกแล้วแน่ๆๆเลย
แบบว่ามานงึกๆๆๆ อธิบายไม่ถูก


แล้วหลังจากนั้นเราก้อเดินทางต่อไปที่ทันตะ หน้าวัดสวนดอก
แต่ระหว่างทางมีคนโบกรถ ทำให้การเดินทางไปช้าขึ้นอีก
เราจึงโทรไปดักหมอก่อน แต่เค้าว่าไม่ทัน ฉานก้อยังดื้อแพ่ง ไปอยู่นั่นแระ อิอิ
ไปถึงทมี่ก้อเกือบสี่โมงกว่า ดีที่หมอผ่าฟันคุดให้คนอื่นอยู่หมอเลยยังอยู่งะ
แล้วเราก้อได้เวลาตัดไหม


งิงิ หมอบอกว่า แผลสวยมาก ดีจายมากเยย แล้วก้อถามต่อว่า มานเกิดได้ไง
หมอเล่าประมาณว่าเปนกระดูกกรามที่เปนบลอกของฟันคุดมาเคลื่อนอะมั้ง มานก้อเลยโผล่มา
ต่อจากนี้ก้อไม่มีปัญหาอะไรแล้ว ยะฮู สบายจายแล้ว
แต่วันนี้แต่ละคนดูที่คณะทันตะ ดูเครียดๆๆไงไม่รู้
แล้วแม่ก้อมารับ แต่ฉานแอบไปไหว้หลวงปู่แหวนก่อนงิงิ ทำบุญด้วยยี่สิบบาท
ว่าจะไหว้อีกเอาอะไรไปให้พร้อมวันนี้ไปแบบตัวป่าว

ปล.แอบเมาท์หมอหน่อยได้มะ ว่ามีพวกหมอฟันนี้ตัดผมทรงเดียวกานไปหมดเลย สงสัยทรงนั้นจะทำให้ดูหน้าเด็กกระมัง
อีกอย่าง หมอที่จัดฟันเรางะ มองหน้าเราอยู่หลายที คงงงมั่ง แบบว่าเราไปตัดผมมางะ
แต่การตัดผมเราครั้งนี้ คงดูหน้าแก่ขึ้นกว่าเดิมงะเราว่า เห้อ

ลวดจ๋า

วันที่ 22-07-09

ลวดเจ้ากำ ดันยาวออกมา

คราวนี้ก้อแทงข้างซ้าย เจ็บและทรมานอีกแล้ว

ข้างซ้ายก้อแผลผ่าเหงือก

ทำไมหนอ ช่างทรมานอย่างงี้

น่าบึ้งไปอีกยาวนานเลยเรา

เราจะโทรไปถามหมอก้อกัวเค้าจะว่าเราเรื่องมาก

แบบว่าเมื่อวันก่อนเครื่องมือก้อหลุดวันนี้ยังจะมาถามเรื่องลวดอีก

แต่ว่า นะ สุดจะทน ก้อพอจะจำได้ว่า หมอที่ตัดลวดบอกว่า

ถ้ายังไงอาทิตย์มีปัญหาอะไรมาอีกที อะไร ประมาณนี้อะ

แม้ว่าจะเจ็บเพียงไร เราก้อคิดว่าทนต่อไป

เพราะเราได้ไปถามคนข้างบ้านที่เคยดัดฟันมาแล้ว

เค้าว่าที่เป็นอย่างงี้เพราะว่าฟันมันขยับนะ

เราเลยแอบดีใจ ก้อลวดมานยื่น แทงเหงื่อตั้งมากมาย สองมิลได้มั้ง

เราก้อว่าเยอะแล้วสำหรับครั้งแรก

ช่วงที่เปนอย่างงี้นะ เราผอมมากถึงมากที่สุด

กินข้าวมื้อเช้าด้วยทั้งที่ไม่เคยคิดจะอยากกินมาก่อน กินแบบนิดๆๆ

แล้วก้อทำผลไม้ ไว้กินตอนกลางวันด้วย ไม่ได้กินข้าวกลางวัน

เพราะถ้าจะกินข้าวกลางวันด้วยจะช้างะ กินแต่ละมื้อก้อนานแสนนาน

เป็นชั่วโมง เดี๋ยวจะมีคนบ่นว่ากินอะไรนานแต่ว่า

แล้วกินเสร็จก้อยังต้องมาแปรงฟันทำความสะอาด

แปรงฟันบ่อยๆๆอย่างงี้ ก้อกังวลเรื่องฟันจะสึกอีก

ฉานนี้สารพัดจะนอยซ์ เยยนะ

ปล. ต้องทนเจ็บอย่างงี้ไปจนถึงวันอาทิตย์ นานป่าว คนปกติก้อว่าแปบ

ส่วนคนปวดเจ็บอย่างฉานช่างแสนนาน

ข้อความเตือนใจตัวเอง

การดูแลช่องปาก...ระหว่างจัดฟัน

ในคนที่ได้รับการจัดฟันเพื่อให้ฟันเป็นระเบียบและเข้าที่เรียบร้อยดูดีขึ้น แต่ปัญหาที่พบบ่อยๆ หลังจากติดวัสดุไว้ที่ฟันก็คือการดูแลทำความสะอาดเป็นพิเศษ คือ เครื่องมือจัดฟันหลุด (อุปกรณ์ที่ติดไว้กับฟันในการจัดฟัน) และถ้าการรักษาความสะอาดในช่องปากไม่ดีพอ ก็จะเป็นสาเหตุทำให้ฟันผุและโรคเหงือกอักเสบตามมาได้

ทันตแพทย์จัดฟันจึงต้องย้ำเน้นในเรื่องการดูแลฟันในคนที่จัดฟันเป็นพิเศษ เพราะคง
ไม่ดีแน่ถ้าเมื่อถอดเครื่องมือจัดฟันแล้วฟันสวยเป็นระเบียบดี แต่มีรอยผุ สีขุ่นเหลืองเพราะดูแลไม่ดีพอ

ปฏิบัติง่ายๆ ด้วย ข้อควร และ ไม่ควรทำ ดังนี้
การรับประทานผัก ผลไม้ ควรแบ่งเป็นชิ้นเล็กๆ พอคำ ควรใช้ฟันกรามหลังและควรเลือกรับประทานอาหารอ่อน

อย่าใช้ฟันกัด ปากกา ดินสอเล่น แทะเล็บ เพราะอาจทำให้เหล็กยึดฟันหลุดได้เช่นกัน


การทำความสะอาดฟันและเครื่องมือจัดฟัน


หลังติดเครื่องจัดไว้ที่ฟันแล้ว อาจรู้สึกเกะกะเต็มปากไปหมด แน่นอนเศษอาหารติดง่าย ทำความสะอาดยากขึ้น คราบอาหารตกค้างที่ตัวฟันและขอบเหงือกมีมากขึ้น ดังนั้นคุณต้องขยันทำความสะอาดและพิถีพิถันมากกว่าปกติหลายเท่า ถึงขนาดที่ว่าควรนำแปรงสีฟัน ไหมขัดฟัน น้ำยาบ้วนปากติดตัวไปด้วยตลอดเวลา

แปรงฟันทุกครั้งหลังทานอาหาร และก่อนนอน ปกติคนเราแปรงฟันเช้า-เย็น แต่คนจัดฟันควรแปรงหลังอาหารทุกครั้ง
การใช้ไหมขัดก็ต้องทำหลังอาหารทุกครั้งด้วยเช่นกัน
ใช้ยาสีฟันที่มีฟลูออไรด์เพื่อป้องกันฟันผุ
ใช้น้ำยาบ้วนปากมีฟลูออไรด์อย่างน้อยวันละครั้งเพื่อลดอัตราการเกิดฟันผุ
ที่สำคัญต้องพบทันตแพทย์เพื่อขูดหินปูนทุก 6 เดือน

วิธีทำความสะอาดฟันและเครื่องมือจัดฟัน
วางแปรง 45◦ จากขอบเหงือกกดเบาๆ ใช้การขยับแปรงเป็นรูปวงกลม แปรงแต่ละซี่ 10 วินาที ฟันบนฟัดลง ฟันล่างปัดขึ้น
แปรงด้านในของฟันด้วย
อย่าลืมแปรงด้านบดเคี้ยว และแปรงลึกให้ถึงหลังฟันด้วย
ตรงบริเวณเครื่องมือจัดฟัน(ปุ่มติดลวด) ให้ใช้แปรงปัดส่วนขอบบนและขอบล่าง เบาๆ อย่าให้หลุดหรือลวดดีดออก

อุปกรณ์เสริมในการทำความสะอาดฟัน
แปรงจัดฟัน ปลายขนแปรงจะมีรูปเป็นตัวv ทำความสะอาดคราบอาหารที่ติดตามปุ่มติดลวดได้ง่ายขึ้น
แปรงสีฟันไฟฟ้า ทำความสะอาดฟันได้ดี และทุ่นแรงแต่ต้องระมัดระวัง
แปรงซองฟัน จะมีขนแปรงหัวเล็กๆ ใช้สำหรับแปรงแปรงใต้ลวดบริเวณปุ่มติดลวด
แปรงน้ำ เป็นเครื่องอัดความดันน้ำฉีดรอบๆ ฟันใต้ลวด

การจัดฟันใช้เวลาเป็นปี ต้องใช้ความอดทนในการดูแลรักษาความสะอาดอย่างจริงจังและเอาใจใส่อย่างสม่ำเสมอ หลังจากครบกำหนดแล้วนอกจากจะได้ฟันเรียงสวย แล้วสุขภาพฟันก็จะดีเช่นเดียวกัน

หลีกเลี่ยงการเคี้ยวอาหารแข็งๆ เหนียว กรอบๆ เช่นเคี้ยวก้อนน้ำแข็ง ปลาหมึก ถั่ว หมากฝรั่ง เพราะอาจจะทำให้เครื่องมือหลุดได้ ถ้าเครื่องมือหลุดบ่อยๆ ก็ต้องกลับไปให้หมอฟันติดให้ใหม่ เสียเวลาและค่าใช้จ่าย

ที่มาข้อมูล :นิตยสาร Health Today
ขอบคุณข้อมูลจาก http://variety.teenee.com/foodforbrain/9393.html


ข้อแนะนำในการปฏิบัติตัวเมื่อรับการจัดฟัน

1.แปรงฟันทุกครั้งหลังอาหาร และรักษาความสะอาดฟันและช่องปากให้ดี
2.ปฏิบัติตัวตามที่ทันตแพทย์สั่งโดยเคร่งครัด เช่น การใส่ยาง การใส่ retainer การมาตามนัดที่กำหนด
3. งดอาหารบางประเภท

- อาหารที่แข็งมาก เช่น อ้อย น้ำแข็ง
- อาหารเหนียว เช่น หมากฝรั่ง ตังเม เนื้อที่เหนียวมากๆ
- อาหารหวานจัด เช่น ลูกอม ช็อคโกแลต

อ่านรายละเอียดเรื่องการจัดฟันเพิ่มเติมได้ที่ http://www.thaiortho.com


เวบเรื่องการจัดฟัน
http://www.judfuns.com/

เครื่องเจ้ากำ

ว่างๆๆเลยมานั่งอัพบลอก


บลอกป่วงๆๆๆๆ


เรื่องไร้สาระ ที่อยากระบาย


ชักเบื่อหน่ายกะการดัดฟันแย้ว


ทำไงดี แต่งานนี้คงถอยไม่ได้แล้ว


ก้อถอนฟันมาตั้งหลายซี่แน่ะ








ก้อวันที่ 19 -07 -09


แง๊ๆๆๆๆ


อย่างที่อ่านไปก้อเครื่องมานหลุด ชิเมะ

วันที่ 20-07-09
ไปหาหมอจ้า
ไปหาหมอช่วงบ่ายสี่โมงงะถึงหมอก้อประมาณสี่โมงปลายๆๆเกือบห้าโมงละ
วันนี้ในรถดูจะน่ากัว
ผู้โดยสารที่หน้าตาน่ากัว
และเปนไข้ ไม่สบาย จะเปน ไข้หวัดสองพันเก้าป่าวนิ
แล้วๆๆๆๆยังมีอีกเห้อ เดกดอย เหม็นเต่า จะเปนลม นั่งใกล้ๆๆเราด้วย
พอไปถึงเชียงใหม่ ก้อเดินจ้ำอ้าว ไปที่คลีนิก วันนั้นที่เดินรู้สึกว่าหนทางมานช่างยาวไกลเมื่อไหร่จะถึง
ก้อก่อนหน้านี้ที่เดินยังรู้สึกว่ามาสั้นนิดเดียว
บอกกะตัวเองว่าถ้าไปเมืองนอกก้อคงได้เดินอย่างงี้แระ ไม่มีความสะดวกสบายอะไรนักหรอก
(คิดการไกลนะเรา)
อิอิ
ไปถึงคลีนิก ก้อไหว้ๆๆๆๆ
คราวนี้ได้เจอกะหมอที่เปนลูกเจ้าของคลีนิกค่า
น่ารักดี ได้ข่าวว่าเพิ่งจบ คงอายุไม่มาก
ใจดีด้วย
งานนี้ก้อไม่มีไรมาก มาเขี่ๆๆปากเรา แล้วก้อตัดลวดเหล็กทิ้ง
แปบเดียวเส็ด
ไอ้เราก้อนึกว่าจะติดไอ้เจ้าแบรตเกดนั้นให้เรา
เราก้อคิดในจาย ช่างเถอะ
แล้วก้อมีบอกเราด้วยถ้ายังไงอาทิตย์หน้ามาใหม่
มาทำไมอีกตอนนี้ยังงงอยู่ เด๋วได้รู้กาน
ก้อแหมเรายื่นเจ้านั่นที่หลุดให้เค้าอย่างดี กะว่าจะใส่ให้เรางิ
ก้อมีแอบเคืองเล็กน้อย
หมอเอาคืนให้เรา เราก้อไหว้ขอบคุณและจากไป
ก่อนไป มีอยู่ช่วงหนึง เราขอไห้เค้าดูแผลด้วยว่าอักเสบป่าว
หมอดูไห้แล้วว่า แผลไม่เปนไร ไม่ต้องกินยาแก้อักเสบ
เรานิเบาใจไปเปราะนึง จบ
แล้วเราก้อเดินทางต่อ ไปยังคณะทันตะ คลินิกพิเศษ
นัดไว้ห้าโมงครึ่ง ปรึกษาเรื่องผ่าฟัน แล้วมีเนื้อนูนขึ้นมา
ไปก้อห้าโมง น่าจะทันไปถึง
พอถึงนั่น ไม่ทันห้าโมงครึ่ง ก้อยื่นบัตรค่ะ
รออยู่พักนึง แต่ก้อนานพอดู เพราะเลยเวลาหมอนัดแล้ว
หมอคงมีคนไข้ผ่าฟัน
แล้วก้อจิงด้วย หมอมีคนไข้ผ่าฟัน หมอเดินมาส่งเจ้า แล้วหมอก้อมองอะไรไม่รู้ ไปๆๆมาๆๆ
ก่อนที่จะเดินเข้าห้อง
จะว่าไปงานหมอก้อหนักเหมือนกานนิ
เอาละ ผู้ช่วยคงงงง มาถามว่าเราเจบแผลป่าว เราก้องงไปด้วย
เราก้อว่าเจบนิดๆๆ
(เราอะไปตัดผมเมื่อตอนเช้าของวันนั้นมาด้วยละ สั้นเลย คราวนี้ก้อสบายละ ไม่ต้องดูแลผมมาก)

ต่อๆๆ ไปเจอหมอก้อไหว้เจ้า
แล้วก้อบอกหมออย่างคราวก่อนที่ว่ามานมีเนื้อนูนๆๆมา(คราวที่แล้วบอกไปคงยังไม่ช่ายเวลาที่จะเกิด ดวงที่ต้องโดนผ่าละมั้ง ถึงบอกหมอไป หมอก้อว่ามานเปนเนื้อกะลังจะสร้างตัวขึ้นมา ไม่มีไรหรอก)
มานเปนอะไร มานไม่เจบหรอก แต่ว่ารำคาญ
แต่มาคราวนี้ หมอดูให้แล้วยังบอกว่าอ่า มานเปนกะดูกอย่างที่หมอจัดฟันบอก
มาหาหมอที่ทันตะอีกจะได้ไม่เสียสะตังค์อย่างอที่หมอจัดฟันว่าอีกนะแระ
อ้าวคราวนี้หมอก้อ อธิบายเลยงั้นงี้ แต่ไม่เข้าสมองตรูเลย เอาผ่าเลยไหม แล้วก้อฉีดยาชา งานนี้เจบจิง
เจบจัง ก้อๆๆๆๆฉีดครั้งแรกๆๆๆๆๆเลยไม่เจบ มาพักหลังๆๆๆๆๆเจบขึ้นเรื่อยๆๆๆๆๆฮิ
แล้วฉานก้อคิดว่าฉานคงติดยาชาแล้วละ อยากจะศัลยกรรมหน้าตาให้ดูดีขึ้นงะ
ที่เปนอยู่มาน ดูไม่ได้เลยจิงๆๆ
หมอว่าประมาณครึ่งชั่วโมงเสด แต่ๆๆๆๆเราต้องรอหมอ ตัดไหม ดูคนไข้คนอื่นก่อน อยู่นานเลยเปนครึ่งชั่วโมงได้ รอๆๆๆๆๆๆๆๆ จนเริ่มจะเบื่อละ
บิดตัวไปมาก้อแล้ว แล้วๆๆๆๆๆยังมีคนมาหาหมออีก ปรึกษาเรื่องอะไรไม่รู้อีกเปนนานสองนาน
เห้อกว่าจะได้ทำ แต่ว่าไม่ต้องกัวไปไย ไงก้อได้ทำ ยาชายังไม่หมดฤทธิ์แน่นอน มานจะอยู่กะเราถึงสามชั่วโมง
แล้วก้อได้ผ่า แล้วเค้าก้อเอาเครื่องมือหมอมาไว้ที่ท้องเรางะ เสียวอีกละ
จิ๊ดๆๆอยู่สองสามที คงผ่าเหงือก กะกรอกระดูกงะ
สักพักก้อเยบแผล เปนอันเสด
เสดตอนประมาณ หกโมงสี่สิบนาทีได้ ราวๆๆนั้นอะนะ
ก่อนหน้านี้นะผู้ช่วยเชดปาดฉานด้วย อิอิ ก้อเลือดมานเปื้อนปากงะ
(อย่างคิดมากนะ ผู้ช่วยเปนญิงจ่ะ)
ก่อนหน้านี้ก้อคุยกาน แล้วว่าจะมาตัดไหมก่อนก้อได้ หมอทามงานวันจันเยน ศุกร์บ่ายมั้ง เสาร์เช้าบ่ายแล้วก้อาทิด บ่าย
หมอเดินมาส่งคนไข้อีกตามเคย
งานนี้ไม่ต้องจ่ายตังค์ค่าแผลแต่จ่ายค่ายาบ้วนปาก ยี่สิบบาทเจ้า
หลังจากนั้นก้อโทรมาบอกพี่ชายว่าเสดแล้ว เพื่อที่จะมารับเรากลับบ้าน
กานเจบแผลครั้งนี้ช่างเปนอะไรที่ง่วงนอนนิ ทุกทีไม่เปนงะ
หลับก้อไม่ได้แผลกะเทือนอะ ก้อรถมานไม่นิ่มอย่างรถเก๋งนิ อีกอย่างมานก้อเก่าแ้ล้ว ใช้งานมาเยอะด้วย


วันนี้ไปสองที่ คุ้มค่าเดินทางหน่อย เหนื่อยกะการเดินทางจิงๆๆ



ปล. คุณหมอๆๆๆๆน่าร้ากจังไปละ เล่ามากเด๋วเบื่อ

เครื่องมือหนอ

19-07-09
วันนี้วันดีเดย์งิงิ
ก้อเปนวันนที่ฉานต้องใส่เครื่องมือดัดฟันวันแรก
โดนเลย
หอนัดตอนบ่ายสองโมงครึ่ง
เราก้อเดินทางตอนบ่ายครึ่ง ไปถึงที่หมอน่าจะได้เวลาพอดี
วันนี้นะคนงานที่บ้านก้อขาดไปหลายคน
งานนี้แม่คงงเหนื่อยอีกแย้ว
แต่ก้อยังอยากให้ดัดฟัน
ไปถึงคลีนิกก้อรอหมอนิดหน่อย
อ่า มีบ้างอย่าง ตอนนนั่งรถเราก้อคิดในจายว่าไมคงไม่โทรตามน้า
แล้วก้อเดินใกล้ถึงคลินีกก้อมีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น
โทรมาจากคลินีกบอกว่ามีนัดบ่ายสองคึ่งเน้อ เราก้อค่ะ
พอไปถึงก้อ นั่งรอเค้าถ่ายรูบทำฟันกาน
เส็ดแล้วก้อคิวเราแย้ว
นอนรออยู่นาน
หมอเค้าเขียนอะไรไม่รู้ แล้วใบนั่น(เคสของคนที่ถ่ายรูบก่อนหน้าฉาน)ก้อไม่ยักมีชื่อเล่นงิ
เรายังงงตัวเองอยู่ว่าเราไปเขียนชื่อเล่นตอนไหนฟะ

ต่อมาก้อตาเราแล้ว
นอนๆๆ
ระหว่างนั่นผู้ช่วยหมอก้อเอาฟันที่พิมพ์ไว้มา
เหนนับๆๆอยู่ ดูท่าทางแบบงงๆๆ
เราก้อปากเบา พูดแย้งไปว่ามียี่สิบสองสี่ แล้วผู้ช่วยก้อเดินหนีเราไปสะงั้น
แล้วกลับมาพร้อหมอ นอนนะค่ะ ปรับระดับที่นอน
ถามหมอเรื่องเหงือกที่นูนออกมา
หมอว่าไปหาหมอเก่าที่ผ่าฟันคุด อาจเปนกระดูก
หมอถามประมาณว่าทำที่ไหน หมอชื่ออะไร
เราก้อว่า ทำที่คณะ กับหมอ... ทำเรวมะ เราก้อกะหงึกหัว

อิอิ งานนี้รู้มาอีกอย่างว่า
หมอที่ผ่าฟันเรางะ เค้าเปนแฟนกับหมอที่ดูฟันฉานในคราวแรก
หมอที่จัดฟันฉาน ยังจะเอ่ยชื่อเล่นของหมอคนนั้นด้วย
แหม เซ็ง หมองะ
งานนี้เค้าคุยกะผูช่วยหมอกานสนุกเลย ชิชิ
(งานนี้เราสงสัยมานานละ ก้อเราหาข้อมูลหมอทำฟันช่วงที่ผ่าฟันขุดงะ
แล้วเราก้อสงสัยว่าหมอผู้หญิงที่ดูฟันเราคราวแรกกะหมอที่ผ่าฟัน
ทามมายหนอช่างนามสกุลเดียวกาน เรื่องที่สงสัยก้อเปนอันจบในวันนี้
โดยไม่ต้องคิดที่จะถามหมออีก)

แล้วหลังจากนั้นก้อทำการติดเครื่องมือ นานพอดู
เอาอะไรมาแตะฟันก่อน
สักพักก้อเอายางมาไว้อ้าปากเราให้ได้นานๆๆ
อย่างเมื่อยเลย ขนาดติดแค่ฟันบนอย่างเดียวนะเนี่ย
เอาเหล็กติด เอารังสีสีม่วงจี้ นานอยู่หลายครั้งเชียว
หมอก้อคงเมื่อย เหมือนกาน บิดตัวไปมา
ผู้ช่วยก้อแอบยิ้มไรฟะ(ที่รู้เพราะหมอจัดฟันถามงะ)
แล้วก้อเส็ดจนได้ ใช้เวลาประมาณชั่วโมงกว่า
โทรหาเพื่อน ปรากฏว่าเพื่อนไม่อยู่ที่คลีนิก
เปนอันเดินทางกลับบบ้าน
กลับถึงร้านเปนไงละ ร้านปิดสะงั้น
เห้อ
ไปร้านอีกที่แล้ว ก้อขายของอยู่สักพัก
กายบริหารปากเล็กน้อย
เปนไงละ
เครื่องมือหลุดซี่ในสุด
ลวดทิ่มกะพุงแก้มตรู
เจ็บโว้ย
เจ็บอย่างแรง
แล้วยังจะเจ็บที่เครื่องมือดึงฟันให้เราเคลื่อนอีก
เซ็ง เปนบ้า
พี่ยังไม่ค่อยจะสนจาย
แต่เราจิไว้อ้อนแม่ อิอิ
แต่พูดมากไม่ได้

มานแทงและแทง
นัดเจอหมอพุ่งนี้ดีกว่า
ทีแรกก้อปรึกษาเพื่อนว่าแก้ปัญหาไง
ก้อบอกว่าให้ไปหาหมอใกล้บ้าน
แต่ไปแล้วไม่มีสักทีที่เปิด
งานนี้ต้องทนเจบจนถึงอีกวันพุ่งนี้
สู้ๆๆ

เหนื่อย แสนเหนื่อย

วันนี้นะ ไม่มีคนงานที่บ้านมา

ต้องทามงานช่วยที่บ้านพี่ชาย
ตอนแรกคิดว่าจะได้อยู่กะแม่
เผื่อแม่จะได้มีเวลาพักผ่อน
อิอิ

แต่ว่าแม่ตัดสินจายให้เราไปอยู่กะพี่ชาย

เปนไงละ เหนื่อยเปนบ้า

หรือว่าเราคิดว่าเหนื่อยมานก้อเลยเหนื่อยฟะ

ตอนแรกๆๆที่ช่วยก้อไม่เท่าไหร่หรอก

ก้อเลยย้ายของไปมา

เลกๆๆน้อยๆๆ

เปนไงละ
สักพักคนก้อเริ่มเข้ามา
ที่ละเจ้า สองเจ้า
ถ้าขายของอยู่แต่ข้างล่างก้อไม่น่าจะเหนื่อยเท่าไหร่
แต่ว่าต้องยกของหนักสำหรับผู้หญิง
ขึ้นข้างบนไปเอาของ
ช่างเหนื่อยสะนี้กะไร

วันนี้เพิ่งได้รู้สึก

ปกติจะไม่รู้สึกงะ

อีกอย่างก้อจะรู้จายเค้าจายเรา

ว่าการทามงานที่บ้านมานช่างเหนื่อยแค่ไหน

แต่....................

ถ้าเปนอย่างงี้ไปนานๆๆมานก้อนร่าจะอยู่ตัว

เวลาเราไปเมืองนอก(กะลังฝัน)

เราจะได้รับสภาพได้

ว่าอารมณ์เหนื่อยๆๆเปนไง

แม้ว่าที่บ้านจะทามงานหนักก้อยังเปนงานที่บ้าน

เรายังแอบขี้เกียจ งอแงได้อยู่

เรื่องอย่างเราคงต้องพยายามพัฒนาอีกเยอะ

สู้ๆๆ

relationship

เราว่าไม่น่าเชื่อเลย
กับการไปเรียนภาษาด้วยเวลาเพียงน้อยนิด
ยี่สิบชั่วโมง
สองเดือนกว่า
สองชั่วโมงต่อสัปดาห์
แต่การพูดภาษาฉานถึงจะไม่พัฒนา

ถึงแม้ว่าจะไม่พัฒนาเรื่องที่ต้องการก้อตาม
ฉานก้อได้พบมิตรภาพใหม่จากช่วงเวลาสั้นๆๆ
คนที่ฉานเรียนด้วยก้อยังได้ติดต่อกาน
แม้ว่าการเรียนของเราจะจบคอร์สแล้วก้อตาม


ช่วงแรกๆๆไม่ค่อยสนิทกาน
ก้ออย่างว่า ยังใหม่ๆๆ
ไม่ค่อยกล้าคุยอะไรกานหรอก
แต่ด้วยคอร์สที่เรียนตือการสนทนา
เค้าบอกว่าอย่าอาย
ต้องกล้าพูด
เรยประมาณว่า ก้อพูดๆๆไป
อาจารย์จะค่อยกะตุ้นให้พูดออกไปเรื่อยๆๆ
เราก้อพูดอยู่น้อยมาก เยยเปนสาเหตุของการพูดได้น้อย
ก่อนจบเราก้อไป ขอเมลเพื่อนๆๆมากาน
มีไรจะได้ติดต่อกาน
แล้วเราก้อได้ติดต่อกาน
หลังจากจบคอร์ส
ตอนนี้เราก้อดูเหมือนจะรู้จักกานมาขึ้น
ถึงแม้ไม่ทุกคนก้อตาม

มิตรภาพสร้างได้
อิอิ

บ่นเรื่องฟัน

ก่อนที่เราจะเอาเครื่องมือเข้าปาก
ที่แน่ๆๆๆก้อเรื่องการหน้าตอบของฉานเปนผลมาจากการถอนฟัน
กินข้าวเปนเวลา เปนมื้อๆๆๆ จึงทำไห้ฉานผอมลงอย่างเหนได้ชัด
มีแต่คนวิจารณ์ฉานว่าดูผอมไปอย่างแรง
ก้อน่าจะจิง
แต่ลงแค่สองโลเองงะ
จะว่าไปก้อผอมแค่ช่วงนี้แระมั่ง
ก้อๆๆตอนน้น้ำหนักเริ่มจะมาแย้ว
แบบกินเยอะมากเยย
กินน้ำหวานด้วย
ไม่ค่อยจะบ้วนปากด้วย
แล้วปากฉานก้อเหม็นด้วย ฮิๆๆ
อีกสองสามสัปดาห์ก้อน่าจะเต็มแย้ว
เรื่องที่อยากบ่นนึกออกแย้วรื่องการสบฟันรู้สึกว่าแปลกๆๆงะ
เพิ่งรู้ว่าการสบฟันที่ถูกต้องเปนไงนี้เอง
ก้อก่อนหน้านี้ฟันเรามานขาดๆๆเกินๆๆๆ
อย่างงี้ต้องรออีกหน่อยที่ฟันจะเข้าทีตามเครื่องมือแล้วจะมีบอกเน้อ

ง่า.....

อ่า สับสน ชีวิต

สับสนความคิด

สับสนความรู้สึก

ไมน้า ไมน้า

ทำไมเราต้องเปนอย่างงี้ด้วยน้า

ก้อๆๆๆๆ





เมื่อหลายวันก่อนมีชายคนหนึ่ง ที่หายไปนานมากเลย

ก้อเค้าทามงานนิเนาะ จะมาเดินตลาดทำไม

เค้าอยู่ดีดี ก้อมาเดินซื้อของที่ตลาด

จำพวกดอกไม้ ประมาณว่าไหว้พระ

เค้าจอดรถ เยื้องกะที่บ้าน

แล้วก้อเดินเข้าไปในตลาดซื้อเจ้าดอกไม้อะนะ

แต่ฉานจะเหนเค้าก้อตอนจะกลับแล้ว

ที่เหนก้อเพราะอยู่หน้าบ้าน และมองอะไรไปเรื่อยๆๆๆๆ

ไม่ตั้งจาย จะมองครายหรอก

แล้วๆๆๆตาก้อเหมือนจะไปเจอะตากัน ประมาณเสี้ยววินาทีเอง

แอบคิดไปเองด้วยว่า เค้าแอบมองเราด้วย

แล้วเค้าก้อเดินไปที่รถ

แอบวิจารณ์ในจายด้วยว่า ฮีช่ายดูเปลี่ยนไป

ตั้งแต่หน้าตา สีผิวที่ดูคล้ำขึ้น แล้วเค้าก้อจากฉานไป



อีกวันต่อมาเค้าก้อมาซื้ออีก แต่ว่าวันนี้เค้ามาคนละเวลากะเมื่อวาน

เปนอย่างฮานก้อเริ่มจะเปนนิสัยของฮานแล้ว

แบบว่ามาเกือบติดกานอย่างงี้

มานก้อจะเปนกานสร้างความหวังให้กะฉานนนะจิ

เบื่อตัวเองก้อตรงนี้แระ

แต่ก้อดี อาหารตาของฉาน

วันนี้ไม่มีไรหรอก

แค่มอง และรอเค้ากลับก้อเท่านั้น ไม่สังเกตซึ่งกันและกันอะไรมากมาย


วันต่อมาเค้ามาซื้อของที่บ้านฉาน
ดูเค้าจะพูดมากเหมือนกานนิ
ดูแปลกๆๆ
แต่ว่าฉานแปลกกว่า ฮาๆๆ
ก้อฉานก้อทำน่าเครียดๆๆอยู่ตลอดเวลา
ไม่ยิ้มแย้ม พยายามคุมสติ อารมณ์ ความรู้สึก
ไม่ให้กะเจิง หรือว่าตื่นเต้น แล้วก้อโอเคนะ
ขายๆๆไป เค้าถามอะไรก้อไม่ยักจะฟังฉาน
อะอะ แอบมีลูกค้ารายใหม่มา เรราก้อไปขายคนอื่นเยย
หุหุ ชักเซ็ง อ่าเค้าแอบตังค์ไม่พอด้วยส่วนฉานก้อเอาของมาให้เค้าผิดสเปกด้วย
แล้วก้อผ่านไปด้วยดี เหะ เหะ

วันต่อมาเค้าก้อมาตลาดแต่เช้า
มาเพื่อซื้อดอกไม้อีกเช่นเคย
แต่ฉานไม่เหนหรอก
ที่รู้ก้อเพราะว่ามีคนที่ร้านฉานซึ่งแอบชอบเค้า เหนนะ
แล้วมาบอกฉาน
ฉานก้อมาเหนเค้าแว้บๆๆๆตอบกลับอะนะ

วันสุดท้าย คือวันที่เขียนบลอก
แบบว่านึกว่าเค้าจะมาอีก
รอๆๆๆค่อยอย่างมีหวัง
นึกว่าเค้าจะมา
แต่ไหง ไม่ยักมา ไม่ยักเจอ แง๊ๆๆๆ
เนี่ยแระ ทำให้ ฉานต้องมานั่งเขียนบลอก บ่น เรื่องไม่เรื่องลงบลอกนี้แระ
เพราะ เค้าๆๆๆๆๆๆ
ที่ทามให้ฉานต้องรอๆๆๆคอยๆๆๆๆ อยู่บนความหวังๆๆๆๆๆๆ
เค้านิสัยไม่ดีเลย อิอิ
เค้าว่ากานว่า
คนเราอยู่ได้ด้วยความหวัง
แต่ว่าการหวังครั้งนี้ ไม่ดีเลย
มานทามให้ฉานรู้สึกแย่ได้เลย
เพราะว่า ฉานเจอเหตุการณืคล้ายๆๆๆๆอย่างงี้
มาครั้งหนึ่งแย้ว
ถ้าเค้าไม่มาตลาดซื้อของติดกานหลายวัน ถ้าฉานไม่เหนเค้า มานก้อคงดีสินะ
เห้อ..................................................................
ชีวิตฉานจะเปนไงต่อไปน้า
...................................จบ........................................

ปล. ชายคนนันเค้าดูท่าทางจะออกแนวแอบๆๆเล็กน้อย

ไมฉานต้องชอบคนอะไรอย่างงี้ด้วยนะ แบร่ๆๆๆ

จบแล้ว

การเรียนภาษาอิง เรียนมาสองเดือนกว่า
พยายามเกบอะไรๆๆต่างตั้งมากมาย
สรุบแล้วไม่ได้อะไรเยย
อิอิ
รูบยังไม่ได้เยย
ตอนสิ้นปีค่อยว่ากานอีกที
ตอนนี้ขอพักผ่อน
เสียดายจังที่ไม่ถ่ายรูบไว้
ตอนนี้รออาจารย์ส่งรูบมางะ
ไม่รู้ว่าจะส่งรูบมาให้เราป่าว
ตอนนี้ รอๆๆๆๆ
อากาดตอนนี้เยนดี
ฝนใกล้ตกแย้ว
ไปก่อนนะ
บาย
(บริติช เคาน์ซิล)

บลอกเพื่อน

http://jeniz.allblogthai.com/2
บลอกเพื่อนสุดที่เลิฟ
เอามาลงเผื่อไปเท่วตามที่เพื่อนเราไป
มีเวลาจะแวะไปชม

ถอนฟัน

07-07-09
วันนั้นกะว่าจะไปถอนฟันแล้ว
แต่ว่าไม่ได้นัดหมอไว้ ต้องรอถึงห้าโมงแนะ
รออยู่นานกว่าจะห้าโมง เห้อๆๆๆ
สุดท้ายห้าโมง โทรไม่ยักติด พอดีพี่จะไปเจียงใหม่ เฮาก้อขอติดไปด้วย
แต่ก่อนเดินทางไปเกิดโทรติด แล้วก้อไม่มีหมอถอนอยู่ เลยอดเจ้า
อีกชั่วโมงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าต้องโทรนัด เลยขอโทรไปนัดหมอจดฟันและหมอถอนฟันขูดฟันในหนึ่งวันต้องใช้เวลาประมาณ สี่ห้านาทีให้ได้ เนื่องจากต้องเดินทางด้วยรถสองแถวไมม่งั้นจะตกรถหนา


09-07-09
ดูสิ เลขวันที่สวยมะ

วันนี้ขึ้นเขียงอีกรอบ ก้อมาถอนฟัน ไม่ค่อยตื่นเต้นเท่าทุกทีงะ
แต่ก้อแอบหวั่นๆๆเนื่องจากดูดวงว่าจะต้องเจอเรื่องไม่ดีในเดือนนี้และเดือนหน้า
ไปด้วยรถฟ้าตั้งสามโมงกว่า ถึงก้อสี่โมงกว่าลงที่ซุ้ม แล้วเดิมต่ออีกห้านาทีถึงคลินีกหมอฟัน
รอสักพักก้อคุยกะผู้ช่วย ว่าจะต้องไปปรึกษาหมอจัดฟันอะป่าว แต่เค้าว่าไม่ต้องแย้ว
หมอมีออเดอร์แล้วเปนอันจบ
คราวนี้รอหมอว่าง
ระหว่างรอหมอก่อนหน้านี้ ตอนที่ไปถึงงะ โอ้ หมอฟันไมสวยอย่างงงี้นะ
แล้วฉานก้อได้ใช้บริการหมอสวยจ่ะ
เห่อๆๆๆ งานนี้ขูดหินปูนก่อนแล้วค่อยถอน
หมอบอกว่าเจ็บหน่อยนะ น้ำจะเยอะหน่อย ไม่ต้องกลืนนะ
เราก้อฮะ อะไรนะ
หมอเริ่มมีอารมณ์เลกน้อย แล้วอารมณ์ก้อหายไป เอาผ้ามาวางหน้าเราโบ๊ะแบบแรงเล็กน้อย
แล้วเริ่มปฏิบัติการ จิ๊ดๆๆๆๆๆๆ อึ้ย ไม่ค่อยชอบเสียงนี้เยย ระหว่างทำ น้ำยายไหยย้อย ผู้ช่วยต้องค่อยเช็ดๆๆๆ สองสามรอบ แอบขำอยู่ในใจ และน้ำที่ไหนไม่รู้จากเครื่องมือแพทย์ กระเด็นๆๆๆๆๆๆใส่หน้าเราด้วย ฮาๆๆๆถึงรู้ว่าเค้าเอาผ้ามาปกหน้าเราทำไม
ประมาณสักสิบนาทีได้ถึงจะเสด
มีผู้ช่วยอีกคนมาบอกด้วยว่าเด๋วค่อยถอนได้ป่าว
ให้อีกคนที่นัดไว้ตอนหกโมงถอนก่อนได้ป่าว อ่าหมอได้จายเราไปอีกเพราะว่าหมอบอกว่าถอนเลยก้อได้ ทำไมหรอ โอ้ ชอบๆๆๆ
แล้วก้อนอนรอ ต่อด้วยฉีดยาชา เพื่อถอน แล้วนอนรอให้ยาออกฤทธิ์
ผู้ช่วยก้อเตรียมอุปกรณ์และเรียกคนไข้คนนั้นเข้ามา แล้วก้อฉีดยาชาทางเค้าเสด
ก้อเข้ามาถอนฟันฉาน เปนไงละ ยากใช่ป่าว หัวฉานก้อส่ายไปมาตามแรงเครื่องมือหมออิอิ
หมอให้ผู้ช่วยจับหัวฉาน จะได้ไม่ส่าย ถอนมาได้ส่วนหนึ่ง หมอบอกถอนยากงะมิน่าถึงได้เขียนให้ส่งไปหมอสุ... หมอใหญ่ที่คลินิก แล้วหมอก้อไปถอนคนไข้คนนั้นฮ่าๆๆๆ
แปบเดียวเสด ของฉานยังไม่เสดเยย แล้วหมอก้อกลับมาถอนส่วนราก อึ๋ดๆๆๆอยู่นานก้อออกได้
จนเวลาล่วงเลยมาหกโมงกว่างะ ไม่ทันรถเมลแอร์แล้ว งานนี้ต้องขึ้นรถฟ้ากลับบบ้าน
เมื่อถอนนั้นก้อมีแอบเจ็บตรงคางนิดๆๆๆน่าจะตรงเส้นปลายประสาทอะ
ถอนเสดเราก้ออยากได้ฟันเรากลับบ้านตามเดิมอย่างที่เอากลับบ้านทุกที คราวนี้ลืมบอกก่อนเปนไงละ มานเปนฟันสองส่วน หมอบอกว่าจะเอากลับหรอ ส่วนแรกที่ถอนหายไปงะ โห้ หาอยู่พักหนึ่งก้อบอกว่าไม่เปนไรค่ะ เอาแต่รากกลับก้อได้ แล้วก้อหวัดดีหมอ มารออยู่ข้างนอกรอเค้าเรียก จ่ายยา หมอน่าร้ากงะ ออกมาอธิบายอะไรอีกว่าต้องกินยาแก้ปวดนะ กัดผ้าก๊อซไว้ (ประทับจาย)ยิ้มน้าร้ากด้วย ยังจำและจำ เก็บไว้ในสมองไม่อยากลืมเลย (หมอก้อดัดฟันด้วยนะ) แล้วก้อจ่ายตังค์เดินทางกลับบ้านแบบยิ้มๆๆ
รถฟ้าวันนี้คนกลับบ้านกานเยอะมาก ถึงบ้านก้อทุ่มกว่าแล้ว
งานนี้เปนได้ลดหุ่นอีกแล้ว ปากชากินไรไมได้ จนสี่ทุ่มถึงหายชา (ฉีดบ่อยๆๆไม่เปนไรนะ หมอสมาร์ทบอก ร้อยเปอร์เซนต์ สามสี่โมงยาชาก้อหมดฤทธิ์ละ) แล้วหิวตอนห้าทุ่มปลายๆๆหาอะไรกินแบบไม่ต้องเคี้ยวเพราะว่าเคี้ยวยากฟันหายไปต้งหลายซี่แล้ว ดีนะที่ซื้อขนมปังมาก่อนเข้าบ้าน แล้วก้อนอนหลับ

10-07-09
วันนี้ก้อปวดนิดๆๆๆ
แบบว่าแผลคงระบมงะ นานกว่าจะหายเชียวตั้งแต่เช้าของวันไปจนถึงช่วงบ่ายถึงดีขึ้น

แล้วๆๆๆยังปวดท้องเม็นอีก หน้าฉาน หงิกๆๆๆๆๆไม่เปนท่าเลย ทนไม่ไหวแล้วช่วงบ่ายก้อเลยไปซื้ออัยบูแกนเลย กินขนมปังอีกตามเคย แล้วกินยา เค้าบอกว่ายามานกัดกะเพาะ สักพักนานๆๆก้อหายปวด น่าก้อเริ่มยิ้มแล้ว
เอาละ คราวนี้เราจะกินน้ำมะพร้าวให้น้อยลง ก้อสองสามเดือนมาละที่กินน้ำมะพร้าวมากกว่าปกติ ก้อมักจะปวดท้องเมนของวันแรก มานทรมานและน่าเบื่อมากเลย ไม่ช่ายเราคนเดียวนะ แต่คนรอบข้างก้อจะเบื่อไปด้วย ฉานไม่อยากให้ครายมารู้สึกแย่กะหน้าตาของฉานอีก



ปล. สิ้นสุดสะทีเรื่องฟันนนน
ก่อนติดเครื่อง คราวนี้จะเปนไงน้า
แล้วจะมาเล่าต่อ
จบ

ตัดไหม

06-07-09
ย่างเข้าเดือนเจ็ด ช่างน่ากัวสะนี้กะไร
คนอะไรไม่รู้เชื่อเรื่องดวงจิงๆๆๆ
วันนั้นยุ่งอย่างแรง
ที่บ้านขายของมากมาย
ยังดีที่น้องมาช่วยช่วงนี้
ไม่งั้นเราไม่ได้ตัดไหมแล้ว
เราก้อเดินทางกลับมาบ้านช่วงบ่ายสามได ถ้าจำไม่ผิด
เดินทางไปขึ้นรถฟ้า เอ หรือว่ารถแอร์หว่า
ถึงเชียงใหม่ก้อช่วงเกือบห้าโมงเดินไปทันตะอีก ลงประตูเดิม เดิมจ้ำอ้าวกัวไม่ทันนัดหมอ
แต่ไปถึงอะฮา หมอยังไม่อะ
ที่รู้ก้อแบบบ................... นั่งรอหมอเปนนานแสนนานมีคนไข้อื่นมารอหมอด้วย
งานนี้มีทั้งคนไข้หล่อแสวยเพอร์เฟค ฮา หน้าตาไม่สวยอย่างเราเลยนั่งโดดเดี่ยว
และแอบมองคนสวยกะคนหล่อคุยกาน
คนหล่อเค้ามาตัดไหมอย่างฉาน แต่เค้าต้องจ่ายตังค์เพิ่มคงไปทำมาจากที่อื่นนะ ห้าสิบบาทแน่ะ
ส่วนสาวสวยไม่รู้มาทำอะไร แอบฟังตั้งนานไม่รู้เค้าคุยไรกาน
ไปนั่งรอหมอตั้งแต่ห้าโมง จนห้าโมงคึ่งได้ถึงหมอจะมา
หมออะ เดินไปเดินมา สวนสนาม(เข้าห้องน้ำอะมั่ง) หมอจะรู้ป่าวน้า ว่ามีคนคนไข้ค่อยอยู่ นานแสนนานแล้ว
เมื่อหมอเค้าที่ ก้อเรียกคนไข้คนแรกเลย เปนเดกอะ ไม่รู้ทำอะไร
น้องเค้าก้อนอนรอต่อ(เดาเอาน้า)
ต่อมาก้อคิวเราแล้ว
เราเข้าไปธรรมดาก้อคงไม่ช่ายเรา ฮาๆๆๆๆๆ ขอขำก่อนนะ
ก้อเราโดนเรียกปุ๊บก้อเดินไปเลยป๊บ ด้วยความที่ใส่ถุงเท้าด้วย
เดินไปเลยแล้วๆๆๆรองเท้าเจ้ากำ ก้อดัน เดินไปก่อนเราอะจิ เปนไงละ
รีบเดินโดยไว ไปตามหารองเท้า รองเท้าคงอยากไปหาหมอไวๆๆๆ
ส่วนเราหรอ หุหุ ก้ออยากเจอเหมือนกาน คุณหมอหน้าตาดี เก่งสุดยอดละ
ถ้าครายมีปัญหาเรื่องฟัน เราจะแนะนำให้ไปเจอหมอนี้เลย
เข้าไปต้องรีบไหว้อะมั่ง จำไม่ได้ลืม
แอบถามผู้ช่วยที่หมอนี้ถอนฟันได้ป่าวหนอ
หมอถอนได้จิ แต่ก้อไมม่ได้ถอน ฮิๆๆ ก้อหมอบอกว่าต้องมีใบส่งตัวมาด้วยนิ เซ็งเลย
เปนว่างานนี้ได้แต่ตัดไหมอย่างเดียวไม่ค่อยคุ้มเลย หมอก้อลงมือตัดไหม จึกๆๆๆๆอยู่สักพัก เจ็บเล็กน้อยจากเครื่องมือมาโดนเหงือก แล้วก้อเอาน้ำยาฆ่าเชื้อมาฉีดปิ๊ดๆๆ เปนอันเส็ด

ต่อจากนั้นก้อถามๆๆๆๆ เรื่องช่องโหว่ที่ผ่าฟันหมอบอกว่าแผลดี ไม่มีปันหาอะไรทั้งสองแผล
(อันนี้โชคดีเพราะว่าผ่าก่อนเดือนเจด แน่เยย)
แผลโอเคมากๆๆเลย แล้วมานจะเต็มเปนเนื้อเนียนสวยก้ออีกหนึ่งเดือนข้างหน้า
เศษอาหารที่ตกค้างหมอก้อว่าให้แปรงฟัน ถ้าไม่ออกก้อบ้วนปากนะจ่ะ ทำท่าให้ดูด้วย
หมอนี้ ขี้เล่นงะ
แล้วหมอก้อเดินมาส่งถึงทางออก
คงเปนธรรมเนียมของหมอที่นี้งะ ทำเส็ดก้อจะมาส่งคนไข้ถึงข้างนอก
โอ้ช่างบริการดีอะไรอย่างงี้
อืมๆๆๆๆ ถ้าครายอยากไปทำฟันที่คณะอะนะ โทรจองคิวก่อนก้อจะดีมาก ไม่ต้องรอนาน
หมอที่นี้สุดยอดจิงๆๆ



การไปตัดไหมครั้งนี้เจอฝนเล็กน้อย แต่แล้วก้อเส็ดทันหกโมงเลยทันกลับบ้านด้วยรถเมล์แอร์
แล้วก้อกลับมาช่วยงานที่บ้านต่อ
คนไม่มีมาซื้อของเลย อิอิ
จบ...............................

ฟันฝังที่ทามให้ฉานเครียดๆๆๆๆ

ดีเรื่องเล่าต่อจากตอนที่แล้ว (29-06-09)

เรื่องก้อมีอยู่ว่า เราต้องไปหา ผู้ผ่าตัดฟัน เนื่องจากฟันฝัง

ความจิงก้อจะหมอที่คลินีกผ่าให้ชิเมะ

แต่ว่าหมอที่จะผ่าต้องรอนานหลังเข้าพรรษา

งั้นเราเลยตัดสิ้นใจเสี่ยงๆๆๆๆๆย้ายไปผ่าที่คณะ

เครียดจัง เครียดๆๆๆๆๆ

พอเช้าวันจันทร์ ช่วงเก้าโมงกว่าโทรไปนัดหมอรอบแรก

ได้อยู่สองเวลา เย็นวันนั้นกะ เช้าของอีกวัน

เราตัดสินใจว่าจะผ่าอีกวันตอนเช้าเพราะดูจะไม่เดือดร้อนที่บ้านดี

ไปเอง กลับบ้านเองได้

เค้าก้อว่าได้หมอคนนี้นะ เวลาสิบโมง โอเค ขึ้นรถไปทัน



เราก้อบอกแม่เลยว่าเราจะไปผ่าวันพุ่งนี้นะ ไปตอนเช้าแล้วกลับเอง

บอกแล้ว หลังจากนั้นเราก้อเครียดๆๆๆๆๆๆๆ

ฉานต้องผ่าฟันฝัง ดูแล้วยากน่าดู

เครียดหนักเข้าไปอีกเมื่ออ่านดวงที่เคยไปดู

เค้าว่าให้ระวังปีนี้จะเจออุบัติเหตุ โดยเฉพาะช่วงเดือนกอคอถึงเดือนสอคอดวงไม่ค่อยดี

มานก้อยิ่งทามให้ฉานพารานอยเพิ่มขึ้น ฉานจะต้องผ่าฟันผังให้ได้ภายในสองวันนั้นคือจันกะอังคาร

แต่ในจายตอนแรกของวันที่ไปหาหมอที่คลินิกก้อคิดในจายอยู่แล้วว่าจะต้องได้ผ่าภายในสองวันนี้ให้ได้

แล้วก้อได้จิงๆ

หลังจากได้จิงๆๆๆห้อรู้สึกหวั่นๆๆๆกะการผ่าฟันฝังอย่างแรง จนไม่กินข้าวมาก

ผอมลงอย่างแรง



แล้วเราก้อโทรไปทางคณะอีกรอบ รอบที่สอง เพื่อถามว่าช่ายหมอศัลยกรรมป่าว เค้าก้อว่าใช่ ถ้าจะเปลี่ยนเวลาได้ป่าว เราก้อว่า ว่างช่วงเวลานั้นแล้วก้อวางสายไป

ช่วงเวลาสิบโมงกว่าถึงเทที่ยงก้อคุยกะแม่ว่าจะเอาไงดี

แม่บอกว่า วันจันตอนเยนดีกว่า แล้วบอกให้พี่ไปรับ ผ่าอย่างงี้ไม่มีครายเค้าจะไปเองมาเองหรอก

อันตรายเผื่อเปนลมเปนแล้งไป แล้วครายจะดูแล้ว

ตรูเอาละสิ เริ่มหวั่นอีกแล้ว

งั้นก้อได้ เปลี่ยนเวลาก้อเปลี่ยน เปนเวลาเยนของวันนั้นเลย

ดังนั้นเราก้อโทรไป แอบลุ้นอยู่ว่าจะว่างอีกป่าวนิ

เพราะไปตอนแรกช่วงบ่ายสายไม่ว่าง กัวว่าจะมีคนมาจองคิวไปเสียก่อน

โทรไปอีกทีตอนบ่ายคึ่งติดค่า เราก้อว่าคนไข้ไม่สะดวกขอเปลี่ยนเวลาเปนเยนนี้เลยได้ป่าวค่ะ

เค้าก้อตอบมาว่าได้ค่ะ แต่ไม่ช่ายคุณหมอคนเดิมนะ เราก้อไม่ได้ถามว่าเปนหมอคนไหน

ด้วยความเครียด ค่ารักษาก้อไม่ได้ถาม

พอได้เวลาที่ต้องการก้อโล่งไปอย่าง

แต่ยังไม่หมด ยังเหลือเวลาที่จะต้องผ่า ความเครียดยังคงอยู่กะฉานไปเรื่อยๆๆๆๆ

แล้วฉานก้อต้องเตรียมเงินไปเผื่อ เพราะความที่ลืมถาม โดยยืมแม่ไปด้วยเงินสองพันได้

เมื่อได้เวลาก้อเดินทางจากร้าน ไปทำอะไรที่บ้านเลกน้อย ก่อนเดินทาง

ไปทันรถเมล์แอร์พอดี ขึ้นเลย เกือบไปละ เพราะฉานชอบทามอะไรชักช้า

เกือบไม่มีที่นั่งงะ ก้อรถมานคันเลกงะ

ระหว่างทางไม่รู้จะทำอะไรนิ ฉานก้อเลยหลับและหลับ จนเกือบถึงเชียงใหม่

เมื่อถึงที่จอดรถก้อต่อรถไปคณะ เกือบไปไม่ทันเวลาแนะ

ลุ้นๆๆ ก้อเพราะเค้าต้องวนรถไปส่งคนอื่นก่อนส่งฉาน

ไปคณะก้อลงผิดประตูสะงั้น อิอิ แถมยังไปเจอเดกกะลังรับน้องอยู่ เห้อ

เค้าคงบ่นในจายว่าฉานมาเดินอะไรตอนนี้ เค้ากะลังใช้ความเงียบอยู่

ก้อฉานเดินเสียงดังงิ ฉานก้อพยายามเดินออกจากตรงนั้นให้เร็วที่สุด

แบบกึ่งเดินกึ่งวิ่ง ด้วยความร้อนของอากาศ ก้อมีเหงื่อไหลย้อยออกมา เห้อ

พอขึ้นไปก้อยื่นบัตรสีฟ้าเจ้าปัญหา ว่านัดหมอไว้ตอนหกโมง เส็ดสับก้อเรียบร้อย

รอสักพัก ผู้ช่วยพาไปหาหมอ ตะลึงปนดีจาย ก้อเจอหมอคนเดิมที่ผ่าฟันคุดฉาน

ฉานเชื่อจายคุณหมอคนนี้มาก

เหนหน้าปุ๊บ บอกหมอเลย หนูตัดไหมแล้วนะ พอดีไปที่คลินิก

หมอว่าอ้าว แล้วเค้าก้อว่าคุณหมอที่คลินิกน่าร้ากจัง เขียนใบส่งตัวอะไรให้เรียบร้อยเลยผ่าอะไรตรงไหน

แล้วหมอก้อดูฟิล์มเอกเรย์เปนการผ่าที่ยาก ยากมาก

เราก้อนึกในจาย หมอ หมอไมขู่หนูอย่างงี้

หมอก้อพูดเอางี้นะ เด๋วค่อยเข้ามาผ่าตอนหนึ่งทุ่มนะ ตอนนี้ไปกินอะไรให้อิ่ม อิ่มๆๆเลยนะ

ร้านเฮียกวงหน้าคณะ อร่อยมาก

เราก้อเลยว่า หมอทำเลยได้ป่าว

หมอก้อว่าไม่ได้หมอมีคนไข้รออยู่ ไปเลย

เรามีอันต้องเดินจากไป เห้อ เราไม่อยากกินงะ

เราไปนะแต่ว่าเราไปหาขนมปังกิน หว่า ไม่มีเซเว่นงะ แล้วจะกินหนมปังที่ไหน

แต่ระหว่างที่หาไรกินเราก้อโทรหาพี่เพื่อบอกว่าเรางะได้ผ่าตอนทุ่มหนึ่งเสดก้อประมาณสองทุ่ม

หลังจากโทรบอกพี่เส็ดก้อข้ามถนนนไปซื้อซาลาเปากิน อ่ากะลังร้อนๆๆเลย อร่อยมากๆๆ นุ่มด้วย

นั่งกินฝั่งตรงข้ามคณะนะแระ หน้าร้านกาแฟที่ปิดร้านอยู่

เส็ดแล้วก้อเดินข้ามถนนมายังที่คณะ เดินมาเรื่อยๆๆนอกรั้ว ไม่ไปรบกวนที่เค้ารับน้องกาน

แล้วก้อไปเข้าห้องน้ำก่อน ตื่นเต้น ปวดฉี่เยย บ้วนปากอยู่หลายรอบ แล้วก้อเดินออกจากห้องน้ำไปนั่งรออยู่โซนข้างนอกระเบียงทางเข้า แบบว่าไม่อยากอยู่ที่คนเยอะๆๆ รู้สึกอึดอัด สักพัก หมอให้คนโทรถามว่าอยู่ที่ไหน เราก้อว่าอยู่ตรงระเบียง หมอทำเสดเรวกว่าที่คาดการณ์ไว้สักยี่สิบนาที

แล้วเราก้อรีบเดินไปหาหมอ หมอบอกว่ารอแปบนะ หมอตัดไหมก่อน
เราก้อรอสักพักก้อถึงคิวเราขึ้นเขียงแล้วตรู
เครียดๆๆๆๆๆๆ

หมอก้อคุยกะฉานอะไรสักพัก ก่อนทำการผ่าตัด แต่ฉานจำอะไรไม่ได้ ขอผ่านไป

แล้วหมอก้อปฏิบัติการ ฉีดยาชา คราวนี้นะ เจ็บ แบบสะดุ้งกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา

แอบคลายความกังวลลงเล็กน้อย

แล้วหมอก้อทำอะไรไม่รู้สักพัก จึกจัก เพราะรู้สึกว่ามีอะไรเกิดขึ้น แต่ไม่รู้สึกเจ็บ

หลังจากนั้นสักพักก้อ หมอท่าจะตัดฟันฉานเปนสองส่วน หมอก้อโอมเพี้ยงด้วย ขี้เล่นเชียว

ดึงฟันส่วนแรกออก แล้วตามด้วยส่วนที่สอง เปนอันเส็ด

หมอบอกว่า หมอเก่งมะ โชคดีนะที่ผู้ช่วยมาช่วยหมองะ

คิดในจาย ยอตัวเองก้อมีด้วย ดีงะ ตาฉานยิ้มได้เลย

แล้วก้อถึงขั้นการเย็บแผล คราวนี้หลายเส้นเชียว

ทำอยู่นาน มัดอยู่หลายรอบ ก้อไหมเปื่อย แบบว่ามัด แล้วขาด มัดแล้วขาด หมอบอกว่าถ้ามัดอีกรอบแล้วขาดเปลี่ยนไหมเลย ขนาดหมอยังพูดอย่างงี้เลย

สักพักก้อเสด แล้วก้อบอกผู้ช่วยหาไม้ไอติมมาคาบไว้

ผู้ช่วยว่าไม่มี

หมอบอกว่าไม่เปนไร ที่รถหมอมี เฮ้ย อะไรถึงขั้นนั้นเลยหรอ

แหม หมอก้อ

แล้วหมอก้อเอาแค่ผ้าก๊อตมายัดปากฉานแค่นั้น เปนอันจบ คราวนี้พูดไม่ได้แล้ว

เส็ดเรวมาก ใช้เวลายี่สิบนาที เร็วกว่าที่คาดไว้เสมอ หมอมักคิดเวลาเผื่อเสมอ

หมอถามอะไรได้แต่ส่ายหน้า กะพยักหน้า

ถามว่าเจบป่าวเราก้อสับสนเลกๆๆตอบว่าเจบ(พยักหน้าอะนะ)

แล้วก้อถามอีกรอบเราก้อว่าไม่เจบด้วยกานส่ายหน้า

แล้วก้อถามเราว่า จะเอาฟันกลับบ้านป่าว

เราก้อพยักหน้า เอากลับจิ ผู้ช่วยคงสงสัย ถามอีกครั้งว่าจะเอาฟันกลับหรอ เราก้อว่าเอากลับจิ

หมอแอบแซวฟันฉานด้วย ว่าไอ้ตัวแสบงะ แต่ก้อแสบจิงๆ ทำฉานเครียดได้นานมากๆๆๆ

แล้วก้อเอาน้ำแข็งประคบ หมอบอกว่าดูแลฟันเหมือนคราวแล้วนะ

พยักหน้าอีกเช่นเคย

คูณหมอก้อพาไปนั่ง รอจ่ายตังค์อีกเช่นเคย

หมอบอกตอนแรกว่า ผ่าที่นี้ถูกที่สุดแล้ว ได้ไปเชคราคาอะป่าว ที่อื่นอาจจะถึงห้าพันเชียว

ช่วงผ่าก้อยังพูดว่า อย่างงี้ต้องเก็บเงินเพิ่มละ ผ่าฟันยากอย่างงี้

อู๊ยๆๆๆหมอ เศรษฐกิจอย่างงี้จะเอาอะไรกะฉานๆๆๆๆ

เมื่อจ่ายตังค์เส็ด ได้แต่ยาอักเสบอย่างเดียว เพราะเรามียาแก้ปวดแล้ว

แต่เราก้ออยากได้ยาบ้วนปากด้วยแต่ไม่ยักมีมาให้งะ หมอคงคิดว่าเรามีแล้วจากกานถอนฟันก่อนหน้านี้หนึ่งวัน เลยไม่ให้ฉานในคราวนี้

เปนอันเส็ดการผ่าฟันฝังในวันนี้ ไปด้วยดี

ลงไปข้างล่างก้อถ่ายรูบเจ้า ด้วยหน้าตาบวมๆๆผ้าก๊อตอย่างแระ มีอยู่สองรูบด้วยกล้อง ฮ่าๆๆๆ

สักพักหมอก้อที่ผ่าก้อลงมา สงสัยมีนัด งิงิ

เราก้อยิ้มให้หมอ แล้วหมอก้อเดินจากไป.....(คงกลับบบ้าน)

ส่วนฉานก้อ รอพี่ ติดต่อกานด้วยกานส่งข้อความ แบบว่าพูดไม่ได้

อิอิ รอสักพักเปนอันมารับ ฮิ้วๆๆๆ

จบแล้วค่าทริบนี้

ปล. หมอที่ไปผ่ามา ดูดีจัง(กว่ารูปที่ลงเนต) ดูเฟรนลี่ ผ่ากะหมอคนนี้ไม่กัวเลย ยังดูหนุ่มๆๆอยู่แท้ๆๆๆ

ถ้าไปผ่ากะหมอคนอื่นจะเปนอย่างงี้ป่าวน้า ขอบคุณโชคชะตาที่มาเจอหมอคนนี้(แอบหลงเสน่ห์หมอคนนี้สะแล้วเรา) เพราะว่าเราไปผ่าแล้วโอเคงะ ถ้าครายมีปัญหาเรื่องฟันเราแนะนำว่าไปทำที่คณะทันตะ ก้อดีนะคุณหมอยังเอาะๆๆอยู่เลยอิอิ และฉานจะเก็บความทรงจำนี้ไปตลอดเลย เจ้าฟันตัวแสบ

ไปตามหมอนัด

ดีจ่ะ (เหตุการณ์วันที่ 28-06-09 15.00น.)
ผ่าฟันคุดในสุด เปนไงละ ระบม และเจ็บไปอยู่สองสามวันเชียว
เอาน้ำแข็งปะคบอยู่หลายวัน ไอ้เราก้อคิดว่าการประคบด้วยน้ำแข็งมานน่าจะคลายความเจ็บปวดลงได้
แต่ก้อได้เพียงน้อยยิด แต่ๆๆๆๆๆเค้าว่ากานว่าใช้ผ้าอุ่นประคบจะดีกว่า แผลจะหายไวกว่า
คนเราถ้าไม่มีประสบการณ์ก็โง่ได้เหมือนกาน หิ
เรานะ ต้องเร่งให้หายเจ็บแผล เจ็บนานก้อรำคาญแล้วก้อทรมานด้วย
จนวันพฤหัสอาการดีขึ้น พูดได้บ้าง
วันเสาร์ก้อๆไปเรียนภาษาอังกฤษด้วย
แล้วก้อผ่านไปด้วยดีสำหรับอาทิตย์ที่ผ่านมา
แต่ๆๆๆๆๆว่าก้อยังมีแอบเครียดกะฟันอีกซี่ที่ฝังอยู่นะแระ
หลังจากนั่นวันที่หมอนัดก้อมาถึง
วันอาทิด นัดไว้บ่ายสามโมง ตอนเดินทางกะว่าจะนัดเจอเพื่อนเอาของก่อน
แต่ว่าเพื่อนไม่รู้จักที่ แล้วก้อจะไปไม่ทันเวลาเจอหมอด้วยมีอันยกเลิกเพื่อนไป
ระหว่างที่อยู่บนรถก้อมีสายเรียกเข้าจากคลินีก ถามว่าจะมาพบหมอป่าว ง่า
พบจิ พบ เราก้อเลยตอบว่า กะลังเดินทางอยู่บนรถอยู่เด๋วไปถึง
แต่ก้อไปสายจนได้
ตามเวลาในคลินีกก้อสายไปสามสี่นาทีเอง
เข้าไป หมอนั่งคุย ชิวๆๆอยู่กะครายไม่รู้
และก็กะลังรอคนป่วย บ้าๆๆอย่างฉานอยู่
คุณหมอน่าไม่ยิ้มเลย เลยเกิดอาการกัวงะ
แล้วก้อเดินไปนั่งเก้าอี้สีชมพู ด้วยควมกัวเลกๆๆจึงทำให้เราไม่สามารถจำนะช่วงเวลานี้ได้
ถ้าจำไม่ผิดน่าจะ นอนเขี่ยๆๆปากเรา แล้วก้อพิจารณาว่าควรจะถอนซี่ไหนอะไรยังไง
อะอะ มีเรื่องที่ต้องตกจายอยู่อย่าง คือๆๆๆๆ ผู้ช่วยหมองะ เราก้อว่าน่าคุ้นๆๆ
แต่ไม่กล้าทัก เพราะเรามักจะจำคนผิดประจำ อ่าเค้าทักเราก่อน ประมาณว่าวันนั้นไม่ได้นัดหมอผ่าฟันฝังหรอ อ่าตกใจเลย ก้อได้ยินผู้ช่วยหลายคนบอกว่า ทำที่คลินีกก้อได้เราก้อคิดว่ากลับมาทำที่คลินิกก้อได้น่าจะง่าย แต่ว่าต้องไปดูวันว่างของหมออีกที
(ปล. วันนั้นเราก้องงว่าไมน่าเค้าถึงพรีเซนหมอนี้ได้อย่างคล่องแคล่วมาก เหมือนรู้จักเปนอย่างดี ที่แท้ผู้ช่วยก้อทำงานที่คลินีกด้วยเหมือนกาน โลกช่างกลมอะไรอย่างงี้ แหม ชมหมอคนนี้ว่าเก่งอยู่นั่นแระ ยังไงอยู่นะ หุหุ) คุยอะไรอยู่พักมีคุยด้วยว่าเราทำอะไรดูเหมือนตื่นเต้นอยู่ตลอดเวลา เค้าคงพูดอยากให้เราคลายความกังวลงะ แต่อยากบอกว่ามานไม่หายเครียดเลย เห้อ
หลังจากนั้น หมอก้อบอกว่าจะถ่ายรูบฟัน งานนี้จ่ายเงินห้าร้อย แพงอะไรอย่างงี้
หยี้ฟันถ่ายมีอุปกรณ์ช่วยใสๆๆจะได้ถ่ายฟันได้สะดวก ถ่ายอยู่สี่ห้าท่า น้ำลายยายไหลย้อยเลยฮะ
มีการเป่าลมให้แห้ง มีกระจกสอดเข้าปากด้วยนิ จะได้ถ่ายรูบภายในได้
ฉานละอยากเหน แต่ไม่กล้าจะขอดู
แล้วก้อต่อด้วยถ่ายหน้าตรง ด้านข้าง เพื่อดูโครงหน้า (มั่ง)
มียิ้มหน้าตรงด้วย ดูฟันห่างๆๆของฉานอิอิ มีถ่ายกันเสียด้วยนะ
ถ่ายรูบเส็ดหมอก้อบอกไปรอข้างนอก อ้าวแล้วถอนฟันเราละ เราก้อนึกว่า หมอนี้จะถอนให้เรา แต่กลับบอกให้ไปนั่งรอข้างนอก หมอบอกว่าเด่วรอหมอข้างๆๆถอน เปนอันเอออไปเล็กน้อย แล้วก้อไปปรึกษากะคนรับตังค์ว่าจะไม่ได้ถอนจะให้ขูดหินปูน สักพักก้อคิดว่างั้นขอถอนดีกว่าแต่เค้าว่าฟันส่วนเกินถอนทิ้งไว้นานไม่ดี แล้วก้อรอเวลาหมอว่าง เพื่อจะขอถอนฟันคุด และฟันส่วนเกิน สองซี่ในครั้งเดียวแอบไปขอหมอมา ทั้งที่คนคิดตังค์เค้าไม่อยากให้เราถอนฟันส่วนเกิน(สรุปว่าคลินีกนี้จะให้หมอเพาะทางทำในแต่ละเรื่อง เปนการเฉลี่ยรายได้นั่นเอง)
แล้วก้อไปนั่ง หมอหล่ออีกละ (หมอที่นี้น่าร้ากทุกคน หวัดดีคนไข้ทุกคน ฉานมักไม่ค่อยเห็นสักเท่าไหร่ หรือว่าเราไม่ค่อยป่วยฟะ)เครียดเลยตรู อายจัง ฟันไม่สวยงะ
นั่งเกร็งตัวอีกแล้ว แล้วหมอก้อเขี่ยๆๆฟัน เราก้อขอผ้าปิดหน้า ขอแอบดูหน้าหมอดีดีกว่าเจอจังๆๆงิงิ
สักพักหมอก้อฉีดยาชา ครั้งนี้รู้สึกว่าเจ็บเล็กๆๆมากกว่าคราวที่ผ่าฟันงะ หมอฉีดอยู่สี่ครั้งงะ เพราะถอนฟันต่างตำแหน่งกาน ช่วงที่ฉีดก้อมีบอกด้วยว่าไม่เจ็บนะ เจ็บก้อเหมือนมดกัดนิดเดียว อ่า ดีมาก ระหว่างนั่นหมอก้อเอามือมาเกาข้างหูเราเบาๆๆ ทำกะเราอย่างกะสุนัขแนะ แหม หมอนะหมอ
โดยหมอเริ่มถอนฟันไหนงะ ลืม เอาเปนว่าฟันคุดที่โผล่มานซี่เล็กช่างถอนง่ายดาย แต่ฟันส่วนเกินนี้สิ ช่างถอนยากจิงๆๆกว่าจะออกก้อต้องให้ผู้ช่วยมาจับหัวให้นิ่ง จะได้ถอนออกมาได้ ส่ายหัวไปมาอยู่หลายที เห้อ หลุดสักที คิดอยู่ในจายแล้วก้อให้เรางับผ้าก็อตแล้วก้อพูดวิธีการดูแล้ว
มีพูดแบบขำๆๆด้วย ว่าช่วงนี้ต้องกัดฟันพูดไปก่อน อาจจะดูว่าเราหยิ่ง งี้ เห่อๆๆ แล้วก้อไปรอจ่ายตังค์จ่ะเปนเงิน หนึ่งพันบาทถ้วน เบ็ดเส็ด จ่ายไปพันห้าร้อยบาท
ทีแรกคิดว่าน่าจะนัดหมอผ่าฟันฝังได้เร็วแต่ๆๆๆก้อต้องรอนานเลยกว่าจะผ่าก้อกลางเดือนได้ นานเชียว
เลยตัดสินจายไปผ่าทีคณะดีกว่า (เพราะไปอ่านดวงเค้าว่าให้ระวังช่วงเดือนเจ็ด แปด เรื่องอันตราย เสียเลือดอะไรอย่างงี้ เราเลยต้องเร่งผ่าให้ได้ภายในสองวันก่อนจะเดือนเจ็ด) เพราะฉะนั้นต้องรอหมอ เพื่อส่งต่อคนไข้อย่างฉาน รออยู่นาน แต่ก้อได้เหนอะไรๆๆๆเยอะ
คือเจอหมอที่เปนเจ้าของตัวเปนๆๆๆ และคุณลูกสาวจ่ะ ดูแล้วน่าร้ากดีอย่างที่เวบบอร์ดพูดไว้จิงๆๆ
แต่คุณลูกก้อดูจะยังเดกๆๆๆเพราะว่าเลื่อนนัดคนไข้ เพื่อไปเท่วสะงั้นอิอิ แล้วก้อเจอคนที่จะดัดฟันคุณหมอเดียวกะหมอฉาน มาถ่ายรูปเหมือนกาน ดูเค้าไม่ค่อยซีเรียสอย่างฉานเลย งิงิ แล้วก้ออีกคนเอาเครื่องเข้าปากงะ หมอนะทำนานแสนนาน จนเมื่อยเลย มีเบรคด้วยโยกคอ ส่ายหัว ของเราจะนานอย่างงี้ป่าวนะ แล้วก้อคิวเราแล้ว คือเขียนใบส่งตัวผ่าฟันฝัง หมอบอกว่าโทดทีที่ให้รอนาน เราก้อไม่พูดอะต่อนอกจาก ฮะ อะไรนะ ค่ะๆๆๆ หูเราทำไมฟังอะไรไม่ค่อยชัดละเนี่ย หลังจากนั้นก้อรอเพื่อนจ่ะ เพื่อจะเอาบัตรธนาคารมาส่ง สักพักกก้อได้รับบัตร หลังจากนั้นก้อเดินทางไปขึ้นรถเมล์กลับบ้านดูเวลาแล้วใกล้หกโมงจะทันป่าวนิ ต้องเร่งฝีเท้าแล้ว แล้วก้อโทรไปหาพี่ชายว่าจะเข้ามาเชียงใหม่ป่าว ได้คำตอบว่าให้ไปรอที่แอร์ เจ้า คราวนี้ก้อหารถแดง ไปแอร์ ไปถึงก้อไปปจ่ายเงินกู้กอยอศอเจ้า เด๋วจะพลาด หลังจากเส็ดกิจ ก้อเดินเล่น ดูของนู่นนี้อยู่นาน อยากได้ของเยอะแยะ แต่เพิ่งถอนฟันงะไม่อยากพูดงะ ฟันหรอ
แล้วก้อเดิทางกลับบ้านหุหุ
กว่าจะเขียนจบ ขุดความรู้สึกนึกคิดอยู่นาน
บาย จบแค่นี้ก่อน เด่วมาใหม่