ตัดไหมแล้วจ้า

26-07-09

วันเวลาช่างยาวนาน แล้วเวลานี้ก้อมาถึง การตัดลวดและ การตัดไหมงิงิ
ที่ฉานต้องทนยาวนานขนาดนี้ก้อแบบว่า จะไปเชียงใหม่บ่อยๆๆอย่างงี้ก้อเกรงจายที่บ้านงะ
ช่วงนี้ที่บ้านก้อวุ่น ๆๆ วุ่นมากๆๆเลย
กานไปครั้งนี้ก้อกังวลที่บ้านกอยู่ กว่าจะออกจากบ้านก้อนู่น เกือบสองโมงงะ
ไปถึงก้อกเอบบ่ายสามงะ เดินทางไปคลินิก หนทางช่างยาวไกลจิงๆๆ
ไปก้อต้องไปรอคุณหมองะ แบบว่าไม่ว่าง รออยู่นานเช่นกาน
ท่าทางหมอกำลังใส่เครื่องมือให้คนไข้คนอื่นอยู่งะ


รอนาน เราเลยว่างั้นไม่รอแล้ว
มานเลยเวลานัดหมอที่ตัดไหหมมานานเปนครึ่งชั่วโมงแล้วเดี๋ยวไม่ทันก้อกะว่าจะให้หมอตัดไหม ตัดลวดให้
แต่ว่าเราไม่ได้บอกผู้ช่วยแพทย์ เค้าก้อเห็นใจเราอะนะ บอกให้เราเข้าไปนอนที่เตียงม่วง
เราก้อแหมคิดว่าหมอจะทำให้เรา แต่ที่ไหนได้ ปรากฏว่า ผู้ช่วยคนนั้นแระ
มาแย่งฟันเฮา สะงั้น เอ้าก้อเอา ไปๆๆมาๆๆ เค้าก้อว่าลวดมานเคลื่อนงะจากข้างขวา ไปทางซ้าย
อันน่าจะเนื่องมาจากเราเคี้ยวข้างซ้ายข้างเดียว ด้วยอาหารแข็ง(ผลไม้จำพวกฝรั่งและแอปเปิ้ล)
เค้าก้อพยายามจะขยับลวดให้กลับไปอย่างเดิมงะ สองมาครั้ง แต่ๆๆๆไม่เป็นผล
ทุกอย่างอยู่อย่างเก่า เค้าเลยตัดสินตัดลวดเรา แค่นี้ก็จบแล้ว
แต่ว่าตอนแรกที่เค้าทำงะ ฉันรู้สึกหรือว่ากังวลไปเองก้อไม่รู้ว่า
เครื่องมือมานนจะหลุดอีกแล้วแน่ๆๆเลย
แบบว่ามานงึกๆๆๆ อธิบายไม่ถูก


แล้วหลังจากนั้นเราก้อเดินทางต่อไปที่ทันตะ หน้าวัดสวนดอก
แต่ระหว่างทางมีคนโบกรถ ทำให้การเดินทางไปช้าขึ้นอีก
เราจึงโทรไปดักหมอก่อน แต่เค้าว่าไม่ทัน ฉานก้อยังดื้อแพ่ง ไปอยู่นั่นแระ อิอิ
ไปถึงทมี่ก้อเกือบสี่โมงกว่า ดีที่หมอผ่าฟันคุดให้คนอื่นอยู่หมอเลยยังอยู่งะ
แล้วเราก้อได้เวลาตัดไหม


งิงิ หมอบอกว่า แผลสวยมาก ดีจายมากเยย แล้วก้อถามต่อว่า มานเกิดได้ไง
หมอเล่าประมาณว่าเปนกระดูกกรามที่เปนบลอกของฟันคุดมาเคลื่อนอะมั้ง มานก้อเลยโผล่มา
ต่อจากนี้ก้อไม่มีปัญหาอะไรแล้ว ยะฮู สบายจายแล้ว
แต่วันนี้แต่ละคนดูที่คณะทันตะ ดูเครียดๆๆไงไม่รู้
แล้วแม่ก้อมารับ แต่ฉานแอบไปไหว้หลวงปู่แหวนก่อนงิงิ ทำบุญด้วยยี่สิบบาท
ว่าจะไหว้อีกเอาอะไรไปให้พร้อมวันนี้ไปแบบตัวป่าว

ปล.แอบเมาท์หมอหน่อยได้มะ ว่ามีพวกหมอฟันนี้ตัดผมทรงเดียวกานไปหมดเลย สงสัยทรงนั้นจะทำให้ดูหน้าเด็กกระมัง
อีกอย่าง หมอที่จัดฟันเรางะ มองหน้าเราอยู่หลายที คงงงมั่ง แบบว่าเราไปตัดผมมางะ
แต่การตัดผมเราครั้งนี้ คงดูหน้าแก่ขึ้นกว่าเดิมงะเราว่า เห้อ