japan town

ทางไปเจแปนทาวน
"เจแปนนิส ทาวน์" ตั้งอยู่ในซอยสุขุมวิท 33/1 การเดินทาง สามารถนั่งรถไฟฟ้ามาลงที่สถานีพร้อมพงษ์ แล้วเดินลงมาทางฝั่งตรงข้ามห้างสรรพสินค้าเอ็มโพเรีย ม จากนั้นเดินย้อนไปทางสถานีอโศก ก็จะเห็นซอยสุขุมวิท 33/1 อยู่ทางขวามือ ตรงข้ามกับสวนสาธารณะเบญจศิริ หรือหากจะนั่งรถประจำทางมาก็มีรถประจำทางปรับอากาศสา ย ปอ.1, 8, 11, 13, 16 และรถประจำทางสาย 2, 23, 25, 38, 40, 48, 98 ผ่าน

บอกสถานที่ของคนกรุงไปแล้ว
ก้อไปเจอเวบหนึ่งที่เล่าถึงคนยี่ปุ่นที่เหนืออย่างเมืองเชียงใหม่
http://www.bangkokbiznews.com/2007/09/07/WW06_0611_news.php?newsid=93346
ว่างๆๆจะมานั่งอ่าน งิ
อันนนนี้ของทางใต้ก้อคือของกรุงเทพ
มีรูบด้วยแล้วๆๆจะไปแกะรอยตาม
http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=sanamluang&month=05-2008&date=09&group=3&gblog=51

http://www.soccersuck.com/soccer/viewtopic.php?p=4949131&sid=c6e89ce8e17beb510130ce37aa2a16b0


http://schoolbus.truelife.com/hangout/view/849

อันสุดท้ายแล้วอ่านตาเปียกแฉะ

อีกแล้ว นอกเรื่อง

มาคราวนี้ก้อมาระบายอีกแล้ว
ช่วงนี้เปนอะไรหนอ
ช่างมีแต่เรื่องวุ่นวายเข้ามา
ช่างเปนช่วงที่น่าเบื่อสะนี้กะไร
มานเปนอะไรที่พิสูจน์ได้ว่าเงินไม่ได้ทามให้ครายมีความสุขเลย
เหนื่อยๆๆๆๆๆเหลือเกิน
เบื่อเหลือเกินนนนนนนนนนน
เมื่อไหร่จะผ่านช่วงแย่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆนี้ไปนะ
ยังจะมีอะไรเข้ามาอีกป่าว
จะล้มและท้อมากว่านี้อีกไหม
วุ่นวายจังเลยชีวิตฉาน
ดูสับสนในตนเอง
ไม่มีอะไรเปนช่วงเวลาเปนของตัวเองเลย
เอๆๆๆๆๆๆๆ
หรือว่าเราแบ่งเวลาไม่เปนน้า
อะไรก้อจะต้องทาม
อะไรก้อจะต้องได้
ตอนนี้คาดหวังอะไรไว้ตั้งมากมาย
เรื่องดีๆๆทั้งนั้นนะ
แต่ยังไม่เหนผลสักอย่าง
เราคงต้องจายเยนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนกว่านี้
เหมือนว่าช่วงนี้อารมณ์ ร้อน แรงไปสะทุกอย่าง
แล้วอะไรมานจะสำเรจป่าวนิ
คงต้องปลอมจายตัวเอง ว่าคงมีสักวัน
อาจา สู้ๆๆ ไฟท์ทิ้ง

'b'b

ชีวิตเปนรูบตัวยู มานกะลังค่อยทะยานขึ้น
ตอนนี้คงต้องรอๆๆๆๆๆๆ
อ่า
วันนี้เจอเวบเดดๆๆ
เรื่องที่ต้องการพอดีเลยขอเวบมาเกบไว้
สิ้นเดือนนี้เจอกาน
หุหุ
http://topicstock.pantip.com/food/topicstock/2008/05/D6577712/D6577712.html
ไปละ

เห้อๆๆๆๆๆ

เหนื่อยเหลือเกิน

เมื่อไหร่น้า ที่ฉานจะชาร์ตแบตเต็มสักที

เหนื่อยจายจิง เหนื่อยกายยังไม่เท่าไหร่นะ

ตอนนี้หรอ สุดๆๆล่ะ ไม่รู้มานจะลงไปอีกป่าวนิ

เมื่อมานจะพุ่งขึ้นมา ก้อไม่รู้

จิงๆๆนะ





อีกเรื่อง ตอนนี้รู้สึกเหงามากมาย

เท่าที่นึกดูได้ก้อน่าจะเปนเพราะว่า

เมื่อก่อนงะ เราอยู่กะแม่ที่ร้านตลอด

แต่มาช่วงสองสามเดือนมานี้เราต้องอยู่ร้านคนเดียวบ่อยๆ

ยิ่งบ่อยเท่าไหร่ยิ่งรู้สึกเหงา อีกอย่างที่คิด คือยิ่งสูงยิ่งหนาวจิงๆๆ

จากคนไม่ซีเรียส ก้อต้องมาหน้าเคร่งขรึม





เมื่อก่อนก้อคิดว่าเราน่าจะอยู่คนเดียวได้

แต่มาช่วงสองสามเดือนที่เราขี้หงุดหงิด ขี้เหงามานี้

ฉานว่าฉานคงอยู่คนเดียวไม่ได้แน่

ดังนั้นฉานคงต้องไปหาเพื่อนๆๆๆๆๆๆๆ

หรือว่าคนสนิทไว้สักคนแล้ว

แต่ว่าถ้าเกิดมีไรสักอย่างให้เราต้องห่างกานอีกฉานคงแบคลั่งแน่

ขนาดไม่มียังมีความรู้สึกอย่างงั้นได้เลย

เห้อๆๆๆๆๆ อยากจะเห้อสักร้อยพันหน

ให้ช่วงเวลาแย่นี้จบลงและผ่านไปเรวๆๆจัง

ขออีกสักรอบ เห้ออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ

ดูเหมือนมานก้อมีสิ่งดีๆๆซ่อนอยู่นะ
เช่น ปีนี้ได้ไปลอยกะทงกะเพื่อนๆๆอีม
ลอยสิ่งที่ไม่ดีๆๆออกไป
ยังมีอีกอย่างที่อยากทำก้อคือปล่อยโคมลอย
ปีหน้าคิดว่าจะได้ทำอะนะ
ส่วนเรื่องที่สองก้อเพื่อนไห้หนังฉานมาดู
เปนรายการ การแต่งงานอะ ดูแล้วน่าร้ากมากเยย
คนอะไรไม่รู้ยิ่งดูยิ่งหน้ารักเปนบ้า
สุดท้ายเรื่องราวแย่ๆๆของฉานจะเปนไงต้องใช้เวลาพิสูจน์และเรียนรู้กานไป
บาย

ระบายอีกแล้ว

ร้างราเขียนบลอกไปนาน
คงไม่เครียดอะเลยไม่ได้มาเขียน
ถ้าช่วงไหนเครียดก้อต้องมาระบายสักหน่อย
เรื่องก้อที่บ้านอะนะ
คนงานที่บ้านเริ่มจะไม่ถูกกาน
ก้อเมื่อก่อนก้อไม่มีเคล้า
แต่คราวนี้หนักเลย
คงน้อยจายที่เราพูดว่า อยู่ไม่ได้ก้อออกเลย
เราไม่ได้จะว่าเค้าหรอก
เรากะลังพูดอยู่กะอีกคน
เค้าอาจเค้าจายว่าเราจะเข้าข้างคนอื่นอะมั่ง
เราอะนะ ไม่เข้าข้างครายแล้วบอกปัดไปว่าอย่าไปซีเรียสเรื่องไม่เปนเรื่อง
เห้อ เหนื่อยจายจัง
จนเค้าขอออกไปคน
งานนี้ต้องติดตามตอนต่อไป



เรื่องต่อมา
เดือนยี่เป็งเหนือ ก้อเดือนลอยกระทงไทยอะนะ
แหมช่างแปลกกว่าทุกปี
บ่นๆๆว่าครายจะชวนไปลอยกระทงป่าว
แล้วก้อมีเพื่อนนะ มาชวน ก้อยังดี
แล้วยังตัดสินจายไปด้วยนะจะบอกให้
แต่ก่อนไปก้อต้องกินอะไรให้เรียบร้อย
หลังจากนั้นก้ออาบน้ำไปได้
เอากล้องไปด้วยงิ
ถ่ายมาน้อยเดียว
แล้วก้อไปลอยกะทงด้วยกะเพื่อนอีม
ต่อจากนั้นก้อไปเดินดูขบวน อ่ายังมีอีกเรื่อง ก้อได้เจอเพื่อนมัธยมต้น ชื่อบีนะ
เราไม่ได้คุยการหรอก ก้อไม่รู้จะคุยอะไรงะ
หลังจากนั้นก้อไปนั่งดูกระทง ปีนี้น้อยจัง
ไม่สวยด้วยงะ สักพัก(สามทุ่มอะนะ)
แล้วก้อเดินกลับบ้าน
อิอิ อยากจะบ้าตาย
เราก้อนึกว่าจนะมีไรดีๆๆๆเกิดขึ้นกะเราบ้าง
โธ่เอ๊ย ไม่ช่ายเลย ฉานก้อถ่ายรูบเจ้าช้างหน้าศาลากลาง จนจะกลับบ้านแล้ว
ฉานก้อๆๆๆๆๆๆ
ลื่นไถลจ้าว อายจัง กล้องก้อตก เกือบพังเลย
รีบเดินกลับบ้านมาให้น้องซ่อม
แล้วก้อกลับมาดีเหมือนเดิมค่อยยังชั่ว
แต่อยากจะบอกว่ามานก้อกล้องราคาถูกอะนะ คิดไรมาก
ถึงกล้องจะเสียแต่เมมโมรียังอยู่ อย่างที่พะเอกพูดอิอิ
งานนนี้เลยไม่ซีเรียส
เสดก้อขอไปลองกล้องอีกรอบ เพื่อความแน่จายว่ามานยังใช้ได้อยู่
หลังจากนั่นก้อกลับมาเล่นเนต แต่ก้ออยู่ในบ้านก้อได้ยินเสียงพลุดังอยู่เนื่องๆๆ
ยังกะสงครามเลย ดูคึกคักดี นานๆๆจะเปนอย่างงี้
ถึงแม้จะดังดูคึกคักแต่ว่าฉานนี้สิ ช่างเหงาสะนี้กะไร
เมื่อไหร่หนอ จะหายเหงา
อีกอย่างทามมายฉานเหมือนเครื่องชัตดาวน์อยูตลอดเวลา บูตเครื่องเท่าไหร่ก้อไม่ขึ้นสักที เห้อ
รีบรีบฟื้นสักททีนะ เปนห่วงตัวเองจัง เปนมาได้หลายวันแล้วนะ
เงินมาเมื่อไหร่คงบูตเครื่องเรวเมื่อนั่น ฮิฮิ
เงิน เงิน เงิน
รวย รวย รวยๆๆ
สู่ๆๆๆ
จบ