ระบายอีกแล้ว

ร้างราเขียนบลอกไปนาน
คงไม่เครียดอะเลยไม่ได้มาเขียน
ถ้าช่วงไหนเครียดก้อต้องมาระบายสักหน่อย
เรื่องก้อที่บ้านอะนะ
คนงานที่บ้านเริ่มจะไม่ถูกกาน
ก้อเมื่อก่อนก้อไม่มีเคล้า
แต่คราวนี้หนักเลย
คงน้อยจายที่เราพูดว่า อยู่ไม่ได้ก้อออกเลย
เราไม่ได้จะว่าเค้าหรอก
เรากะลังพูดอยู่กะอีกคน
เค้าอาจเค้าจายว่าเราจะเข้าข้างคนอื่นอะมั่ง
เราอะนะ ไม่เข้าข้างครายแล้วบอกปัดไปว่าอย่าไปซีเรียสเรื่องไม่เปนเรื่อง
เห้อ เหนื่อยจายจัง
จนเค้าขอออกไปคน
งานนี้ต้องติดตามตอนต่อไป



เรื่องต่อมา
เดือนยี่เป็งเหนือ ก้อเดือนลอยกระทงไทยอะนะ
แหมช่างแปลกกว่าทุกปี
บ่นๆๆว่าครายจะชวนไปลอยกระทงป่าว
แล้วก้อมีเพื่อนนะ มาชวน ก้อยังดี
แล้วยังตัดสินจายไปด้วยนะจะบอกให้
แต่ก่อนไปก้อต้องกินอะไรให้เรียบร้อย
หลังจากนั้นก้ออาบน้ำไปได้
เอากล้องไปด้วยงิ
ถ่ายมาน้อยเดียว
แล้วก้อไปลอยกะทงด้วยกะเพื่อนอีม
ต่อจากนั้นก้อไปเดินดูขบวน อ่ายังมีอีกเรื่อง ก้อได้เจอเพื่อนมัธยมต้น ชื่อบีนะ
เราไม่ได้คุยการหรอก ก้อไม่รู้จะคุยอะไรงะ
หลังจากนั้นก้อไปนั่งดูกระทง ปีนี้น้อยจัง
ไม่สวยด้วยงะ สักพัก(สามทุ่มอะนะ)
แล้วก้อเดินกลับบ้าน
อิอิ อยากจะบ้าตาย
เราก้อนึกว่าจนะมีไรดีๆๆๆเกิดขึ้นกะเราบ้าง
โธ่เอ๊ย ไม่ช่ายเลย ฉานก้อถ่ายรูบเจ้าช้างหน้าศาลากลาง จนจะกลับบ้านแล้ว
ฉานก้อๆๆๆๆๆๆ
ลื่นไถลจ้าว อายจัง กล้องก้อตก เกือบพังเลย
รีบเดินกลับบ้านมาให้น้องซ่อม
แล้วก้อกลับมาดีเหมือนเดิมค่อยยังชั่ว
แต่อยากจะบอกว่ามานก้อกล้องราคาถูกอะนะ คิดไรมาก
ถึงกล้องจะเสียแต่เมมโมรียังอยู่ อย่างที่พะเอกพูดอิอิ
งานนนี้เลยไม่ซีเรียส
เสดก้อขอไปลองกล้องอีกรอบ เพื่อความแน่จายว่ามานยังใช้ได้อยู่
หลังจากนั่นก้อกลับมาเล่นเนต แต่ก้ออยู่ในบ้านก้อได้ยินเสียงพลุดังอยู่เนื่องๆๆ
ยังกะสงครามเลย ดูคึกคักดี นานๆๆจะเปนอย่างงี้
ถึงแม้จะดังดูคึกคักแต่ว่าฉานนี้สิ ช่างเหงาสะนี้กะไร
เมื่อไหร่หนอ จะหายเหงา
อีกอย่างทามมายฉานเหมือนเครื่องชัตดาวน์อยูตลอดเวลา บูตเครื่องเท่าไหร่ก้อไม่ขึ้นสักที เห้อ
รีบรีบฟื้นสักททีนะ เปนห่วงตัวเองจัง เปนมาได้หลายวันแล้วนะ
เงินมาเมื่อไหร่คงบูตเครื่องเรวเมื่อนั่น ฮิฮิ
เงิน เงิน เงิน
รวย รวย รวยๆๆ
สู่ๆๆๆ
จบ