เห้อๆๆๆๆๆ

เหนื่อยเหลือเกิน

เมื่อไหร่น้า ที่ฉานจะชาร์ตแบตเต็มสักที

เหนื่อยจายจิง เหนื่อยกายยังไม่เท่าไหร่นะ

ตอนนี้หรอ สุดๆๆล่ะ ไม่รู้มานจะลงไปอีกป่าวนิ

เมื่อมานจะพุ่งขึ้นมา ก้อไม่รู้

จิงๆๆนะ





อีกเรื่อง ตอนนี้รู้สึกเหงามากมาย

เท่าที่นึกดูได้ก้อน่าจะเปนเพราะว่า

เมื่อก่อนงะ เราอยู่กะแม่ที่ร้านตลอด

แต่มาช่วงสองสามเดือนมานี้เราต้องอยู่ร้านคนเดียวบ่อยๆ

ยิ่งบ่อยเท่าไหร่ยิ่งรู้สึกเหงา อีกอย่างที่คิด คือยิ่งสูงยิ่งหนาวจิงๆๆ

จากคนไม่ซีเรียส ก้อต้องมาหน้าเคร่งขรึม





เมื่อก่อนก้อคิดว่าเราน่าจะอยู่คนเดียวได้

แต่มาช่วงสองสามเดือนที่เราขี้หงุดหงิด ขี้เหงามานี้

ฉานว่าฉานคงอยู่คนเดียวไม่ได้แน่

ดังนั้นฉานคงต้องไปหาเพื่อนๆๆๆๆๆๆๆ

หรือว่าคนสนิทไว้สักคนแล้ว

แต่ว่าถ้าเกิดมีไรสักอย่างให้เราต้องห่างกานอีกฉานคงแบคลั่งแน่

ขนาดไม่มียังมีความรู้สึกอย่างงั้นได้เลย

เห้อๆๆๆๆๆ อยากจะเห้อสักร้อยพันหน

ให้ช่วงเวลาแย่นี้จบลงและผ่านไปเรวๆๆจัง

ขออีกสักรอบ เห้ออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ

ดูเหมือนมานก้อมีสิ่งดีๆๆซ่อนอยู่นะ
เช่น ปีนี้ได้ไปลอยกะทงกะเพื่อนๆๆอีม
ลอยสิ่งที่ไม่ดีๆๆออกไป
ยังมีอีกอย่างที่อยากทำก้อคือปล่อยโคมลอย
ปีหน้าคิดว่าจะได้ทำอะนะ
ส่วนเรื่องที่สองก้อเพื่อนไห้หนังฉานมาดู
เปนรายการ การแต่งงานอะ ดูแล้วน่าร้ากมากเยย
คนอะไรไม่รู้ยิ่งดูยิ่งหน้ารักเปนบ้า
สุดท้ายเรื่องราวแย่ๆๆของฉานจะเปนไงต้องใช้เวลาพิสูจน์และเรียนรู้กานไป
บาย