ไปตามหมอนัด

ดีจ่ะ (เหตุการณ์วันที่ 28-06-09 15.00น.)
ผ่าฟันคุดในสุด เปนไงละ ระบม และเจ็บไปอยู่สองสามวันเชียว
เอาน้ำแข็งปะคบอยู่หลายวัน ไอ้เราก้อคิดว่าการประคบด้วยน้ำแข็งมานน่าจะคลายความเจ็บปวดลงได้
แต่ก้อได้เพียงน้อยยิด แต่ๆๆๆๆๆเค้าว่ากานว่าใช้ผ้าอุ่นประคบจะดีกว่า แผลจะหายไวกว่า
คนเราถ้าไม่มีประสบการณ์ก็โง่ได้เหมือนกาน หิ
เรานะ ต้องเร่งให้หายเจ็บแผล เจ็บนานก้อรำคาญแล้วก้อทรมานด้วย
จนวันพฤหัสอาการดีขึ้น พูดได้บ้าง
วันเสาร์ก้อๆไปเรียนภาษาอังกฤษด้วย
แล้วก้อผ่านไปด้วยดีสำหรับอาทิตย์ที่ผ่านมา
แต่ๆๆๆๆๆว่าก้อยังมีแอบเครียดกะฟันอีกซี่ที่ฝังอยู่นะแระ
หลังจากนั่นวันที่หมอนัดก้อมาถึง
วันอาทิด นัดไว้บ่ายสามโมง ตอนเดินทางกะว่าจะนัดเจอเพื่อนเอาของก่อน
แต่ว่าเพื่อนไม่รู้จักที่ แล้วก้อจะไปไม่ทันเวลาเจอหมอด้วยมีอันยกเลิกเพื่อนไป
ระหว่างที่อยู่บนรถก้อมีสายเรียกเข้าจากคลินีก ถามว่าจะมาพบหมอป่าว ง่า
พบจิ พบ เราก้อเลยตอบว่า กะลังเดินทางอยู่บนรถอยู่เด๋วไปถึง
แต่ก้อไปสายจนได้
ตามเวลาในคลินีกก้อสายไปสามสี่นาทีเอง
เข้าไป หมอนั่งคุย ชิวๆๆอยู่กะครายไม่รู้
และก็กะลังรอคนป่วย บ้าๆๆอย่างฉานอยู่
คุณหมอน่าไม่ยิ้มเลย เลยเกิดอาการกัวงะ
แล้วก้อเดินไปนั่งเก้าอี้สีชมพู ด้วยควมกัวเลกๆๆจึงทำให้เราไม่สามารถจำนะช่วงเวลานี้ได้
ถ้าจำไม่ผิดน่าจะ นอนเขี่ยๆๆปากเรา แล้วก้อพิจารณาว่าควรจะถอนซี่ไหนอะไรยังไง
อะอะ มีเรื่องที่ต้องตกจายอยู่อย่าง คือๆๆๆๆ ผู้ช่วยหมองะ เราก้อว่าน่าคุ้นๆๆ
แต่ไม่กล้าทัก เพราะเรามักจะจำคนผิดประจำ อ่าเค้าทักเราก่อน ประมาณว่าวันนั้นไม่ได้นัดหมอผ่าฟันฝังหรอ อ่าตกใจเลย ก้อได้ยินผู้ช่วยหลายคนบอกว่า ทำที่คลินีกก้อได้เราก้อคิดว่ากลับมาทำที่คลินิกก้อได้น่าจะง่าย แต่ว่าต้องไปดูวันว่างของหมออีกที
(ปล. วันนั้นเราก้องงว่าไมน่าเค้าถึงพรีเซนหมอนี้ได้อย่างคล่องแคล่วมาก เหมือนรู้จักเปนอย่างดี ที่แท้ผู้ช่วยก้อทำงานที่คลินีกด้วยเหมือนกาน โลกช่างกลมอะไรอย่างงี้ แหม ชมหมอคนนี้ว่าเก่งอยู่นั่นแระ ยังไงอยู่นะ หุหุ) คุยอะไรอยู่พักมีคุยด้วยว่าเราทำอะไรดูเหมือนตื่นเต้นอยู่ตลอดเวลา เค้าคงพูดอยากให้เราคลายความกังวลงะ แต่อยากบอกว่ามานไม่หายเครียดเลย เห้อ
หลังจากนั้น หมอก้อบอกว่าจะถ่ายรูบฟัน งานนี้จ่ายเงินห้าร้อย แพงอะไรอย่างงี้
หยี้ฟันถ่ายมีอุปกรณ์ช่วยใสๆๆจะได้ถ่ายฟันได้สะดวก ถ่ายอยู่สี่ห้าท่า น้ำลายยายไหลย้อยเลยฮะ
มีการเป่าลมให้แห้ง มีกระจกสอดเข้าปากด้วยนิ จะได้ถ่ายรูบภายในได้
ฉานละอยากเหน แต่ไม่กล้าจะขอดู
แล้วก้อต่อด้วยถ่ายหน้าตรง ด้านข้าง เพื่อดูโครงหน้า (มั่ง)
มียิ้มหน้าตรงด้วย ดูฟันห่างๆๆของฉานอิอิ มีถ่ายกันเสียด้วยนะ
ถ่ายรูบเส็ดหมอก้อบอกไปรอข้างนอก อ้าวแล้วถอนฟันเราละ เราก้อนึกว่า หมอนี้จะถอนให้เรา แต่กลับบอกให้ไปนั่งรอข้างนอก หมอบอกว่าเด่วรอหมอข้างๆๆถอน เปนอันเอออไปเล็กน้อย แล้วก้อไปปรึกษากะคนรับตังค์ว่าจะไม่ได้ถอนจะให้ขูดหินปูน สักพักก้อคิดว่างั้นขอถอนดีกว่าแต่เค้าว่าฟันส่วนเกินถอนทิ้งไว้นานไม่ดี แล้วก้อรอเวลาหมอว่าง เพื่อจะขอถอนฟันคุด และฟันส่วนเกิน สองซี่ในครั้งเดียวแอบไปขอหมอมา ทั้งที่คนคิดตังค์เค้าไม่อยากให้เราถอนฟันส่วนเกิน(สรุปว่าคลินีกนี้จะให้หมอเพาะทางทำในแต่ละเรื่อง เปนการเฉลี่ยรายได้นั่นเอง)
แล้วก้อไปนั่ง หมอหล่ออีกละ (หมอที่นี้น่าร้ากทุกคน หวัดดีคนไข้ทุกคน ฉานมักไม่ค่อยเห็นสักเท่าไหร่ หรือว่าเราไม่ค่อยป่วยฟะ)เครียดเลยตรู อายจัง ฟันไม่สวยงะ
นั่งเกร็งตัวอีกแล้ว แล้วหมอก้อเขี่ยๆๆฟัน เราก้อขอผ้าปิดหน้า ขอแอบดูหน้าหมอดีดีกว่าเจอจังๆๆงิงิ
สักพักหมอก้อฉีดยาชา ครั้งนี้รู้สึกว่าเจ็บเล็กๆๆมากกว่าคราวที่ผ่าฟันงะ หมอฉีดอยู่สี่ครั้งงะ เพราะถอนฟันต่างตำแหน่งกาน ช่วงที่ฉีดก้อมีบอกด้วยว่าไม่เจ็บนะ เจ็บก้อเหมือนมดกัดนิดเดียว อ่า ดีมาก ระหว่างนั่นหมอก้อเอามือมาเกาข้างหูเราเบาๆๆ ทำกะเราอย่างกะสุนัขแนะ แหม หมอนะหมอ
โดยหมอเริ่มถอนฟันไหนงะ ลืม เอาเปนว่าฟันคุดที่โผล่มานซี่เล็กช่างถอนง่ายดาย แต่ฟันส่วนเกินนี้สิ ช่างถอนยากจิงๆๆกว่าจะออกก้อต้องให้ผู้ช่วยมาจับหัวให้นิ่ง จะได้ถอนออกมาได้ ส่ายหัวไปมาอยู่หลายที เห้อ หลุดสักที คิดอยู่ในจายแล้วก้อให้เรางับผ้าก็อตแล้วก้อพูดวิธีการดูแล้ว
มีพูดแบบขำๆๆด้วย ว่าช่วงนี้ต้องกัดฟันพูดไปก่อน อาจจะดูว่าเราหยิ่ง งี้ เห่อๆๆ แล้วก้อไปรอจ่ายตังค์จ่ะเปนเงิน หนึ่งพันบาทถ้วน เบ็ดเส็ด จ่ายไปพันห้าร้อยบาท
ทีแรกคิดว่าน่าจะนัดหมอผ่าฟันฝังได้เร็วแต่ๆๆๆก้อต้องรอนานเลยกว่าจะผ่าก้อกลางเดือนได้ นานเชียว
เลยตัดสินจายไปผ่าทีคณะดีกว่า (เพราะไปอ่านดวงเค้าว่าให้ระวังช่วงเดือนเจ็ด แปด เรื่องอันตราย เสียเลือดอะไรอย่างงี้ เราเลยต้องเร่งผ่าให้ได้ภายในสองวันก่อนจะเดือนเจ็ด) เพราะฉะนั้นต้องรอหมอ เพื่อส่งต่อคนไข้อย่างฉาน รออยู่นาน แต่ก้อได้เหนอะไรๆๆๆเยอะ
คือเจอหมอที่เปนเจ้าของตัวเปนๆๆๆ และคุณลูกสาวจ่ะ ดูแล้วน่าร้ากดีอย่างที่เวบบอร์ดพูดไว้จิงๆๆ
แต่คุณลูกก้อดูจะยังเดกๆๆๆเพราะว่าเลื่อนนัดคนไข้ เพื่อไปเท่วสะงั้นอิอิ แล้วก้อเจอคนที่จะดัดฟันคุณหมอเดียวกะหมอฉาน มาถ่ายรูปเหมือนกาน ดูเค้าไม่ค่อยซีเรียสอย่างฉานเลย งิงิ แล้วก้ออีกคนเอาเครื่องเข้าปากงะ หมอนะทำนานแสนนาน จนเมื่อยเลย มีเบรคด้วยโยกคอ ส่ายหัว ของเราจะนานอย่างงี้ป่าวนะ แล้วก้อคิวเราแล้ว คือเขียนใบส่งตัวผ่าฟันฝัง หมอบอกว่าโทดทีที่ให้รอนาน เราก้อไม่พูดอะต่อนอกจาก ฮะ อะไรนะ ค่ะๆๆๆ หูเราทำไมฟังอะไรไม่ค่อยชัดละเนี่ย หลังจากนั้นก้อรอเพื่อนจ่ะ เพื่อจะเอาบัตรธนาคารมาส่ง สักพักกก้อได้รับบัตร หลังจากนั้นก้อเดินทางไปขึ้นรถเมล์กลับบ้านดูเวลาแล้วใกล้หกโมงจะทันป่าวนิ ต้องเร่งฝีเท้าแล้ว แล้วก้อโทรไปหาพี่ชายว่าจะเข้ามาเชียงใหม่ป่าว ได้คำตอบว่าให้ไปรอที่แอร์ เจ้า คราวนี้ก้อหารถแดง ไปแอร์ ไปถึงก้อไปปจ่ายเงินกู้กอยอศอเจ้า เด๋วจะพลาด หลังจากเส็ดกิจ ก้อเดินเล่น ดูของนู่นนี้อยู่นาน อยากได้ของเยอะแยะ แต่เพิ่งถอนฟันงะไม่อยากพูดงะ ฟันหรอ
แล้วก้อเดิทางกลับบ้านหุหุ
กว่าจะเขียนจบ ขุดความรู้สึกนึกคิดอยู่นาน
บาย จบแค่นี้ก่อน เด่วมาใหม่