ลวดจ๋า

วันที่ 22-07-09

ลวดเจ้ากำ ดันยาวออกมา

คราวนี้ก้อแทงข้างซ้าย เจ็บและทรมานอีกแล้ว

ข้างซ้ายก้อแผลผ่าเหงือก

ทำไมหนอ ช่างทรมานอย่างงี้

น่าบึ้งไปอีกยาวนานเลยเรา

เราจะโทรไปถามหมอก้อกัวเค้าจะว่าเราเรื่องมาก

แบบว่าเมื่อวันก่อนเครื่องมือก้อหลุดวันนี้ยังจะมาถามเรื่องลวดอีก

แต่ว่า นะ สุดจะทน ก้อพอจะจำได้ว่า หมอที่ตัดลวดบอกว่า

ถ้ายังไงอาทิตย์มีปัญหาอะไรมาอีกที อะไร ประมาณนี้อะ

แม้ว่าจะเจ็บเพียงไร เราก้อคิดว่าทนต่อไป

เพราะเราได้ไปถามคนข้างบ้านที่เคยดัดฟันมาแล้ว

เค้าว่าที่เป็นอย่างงี้เพราะว่าฟันมันขยับนะ

เราเลยแอบดีใจ ก้อลวดมานยื่น แทงเหงื่อตั้งมากมาย สองมิลได้มั้ง

เราก้อว่าเยอะแล้วสำหรับครั้งแรก

ช่วงที่เปนอย่างงี้นะ เราผอมมากถึงมากที่สุด

กินข้าวมื้อเช้าด้วยทั้งที่ไม่เคยคิดจะอยากกินมาก่อน กินแบบนิดๆๆ

แล้วก้อทำผลไม้ ไว้กินตอนกลางวันด้วย ไม่ได้กินข้าวกลางวัน

เพราะถ้าจะกินข้าวกลางวันด้วยจะช้างะ กินแต่ละมื้อก้อนานแสนนาน

เป็นชั่วโมง เดี๋ยวจะมีคนบ่นว่ากินอะไรนานแต่ว่า

แล้วกินเสร็จก้อยังต้องมาแปรงฟันทำความสะอาด

แปรงฟันบ่อยๆๆอย่างงี้ ก้อกังวลเรื่องฟันจะสึกอีก

ฉานนี้สารพัดจะนอยซ์ เยยนะ

ปล. ต้องทนเจ็บอย่างงี้ไปจนถึงวันอาทิตย์ นานป่าว คนปกติก้อว่าแปบ

ส่วนคนปวดเจ็บอย่างฉานช่างแสนนาน