วันพฤหัสบดีที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2552

เครื่องเจ้ากำ

ว่างๆๆเลยมานั่งอัพบลอก


บลอกป่วงๆๆๆๆ


เรื่องไร้สาระ ที่อยากระบาย


ชักเบื่อหน่ายกะการดัดฟันแย้ว


ทำไงดี แต่งานนี้คงถอยไม่ได้แล้ว


ก้อถอนฟันมาตั้งหลายซี่แน่ะ








ก้อวันที่ 19 -07 -09


แง๊ๆๆๆๆ


อย่างที่อ่านไปก้อเครื่องมานหลุด ชิเมะ

วันที่ 20-07-09
ไปหาหมอจ้า
ไปหาหมอช่วงบ่ายสี่โมงงะถึงหมอก้อประมาณสี่โมงปลายๆๆเกือบห้าโมงละ
วันนี้ในรถดูจะน่ากัว
ผู้โดยสารที่หน้าตาน่ากัว
และเปนไข้ ไม่สบาย จะเปน ไข้หวัดสองพันเก้าป่าวนิ
แล้วๆๆๆๆยังมีอีกเห้อ เดกดอย เหม็นเต่า จะเปนลม นั่งใกล้ๆๆเราด้วย
พอไปถึงเชียงใหม่ ก้อเดินจ้ำอ้าว ไปที่คลีนิก วันนั้นที่เดินรู้สึกว่าหนทางมานช่างยาวไกลเมื่อไหร่จะถึง
ก้อก่อนหน้านี้ที่เดินยังรู้สึกว่ามาสั้นนิดเดียว
บอกกะตัวเองว่าถ้าไปเมืองนอกก้อคงได้เดินอย่างงี้แระ ไม่มีความสะดวกสบายอะไรนักหรอก
(คิดการไกลนะเรา)
อิอิ
ไปถึงคลีนิก ก้อไหว้ๆๆๆๆ
คราวนี้ได้เจอกะหมอที่เปนลูกเจ้าของคลีนิกค่า
น่ารักดี ได้ข่าวว่าเพิ่งจบ คงอายุไม่มาก
ใจดีด้วย
งานนี้ก้อไม่มีไรมาก มาเขี่ๆๆปากเรา แล้วก้อตัดลวดเหล็กทิ้ง
แปบเดียวเส็ด
ไอ้เราก้อนึกว่าจะติดไอ้เจ้าแบรตเกดนั้นให้เรา
เราก้อคิดในจาย ช่างเถอะ
แล้วก้อมีบอกเราด้วยถ้ายังไงอาทิตย์หน้ามาใหม่
มาทำไมอีกตอนนี้ยังงงอยู่ เด๋วได้รู้กาน
ก้อแหมเรายื่นเจ้านั่นที่หลุดให้เค้าอย่างดี กะว่าจะใส่ให้เรางิ
ก้อมีแอบเคืองเล็กน้อย
หมอเอาคืนให้เรา เราก้อไหว้ขอบคุณและจากไป
ก่อนไป มีอยู่ช่วงหนึง เราขอไห้เค้าดูแผลด้วยว่าอักเสบป่าว
หมอดูไห้แล้วว่า แผลไม่เปนไร ไม่ต้องกินยาแก้อักเสบ
เรานิเบาใจไปเปราะนึง จบ
แล้วเราก้อเดินทางต่อ ไปยังคณะทันตะ คลินิกพิเศษ
นัดไว้ห้าโมงครึ่ง ปรึกษาเรื่องผ่าฟัน แล้วมีเนื้อนูนขึ้นมา
ไปก้อห้าโมง น่าจะทันไปถึง
พอถึงนั่น ไม่ทันห้าโมงครึ่ง ก้อยื่นบัตรค่ะ
รออยู่พักนึง แต่ก้อนานพอดู เพราะเลยเวลาหมอนัดแล้ว
หมอคงมีคนไข้ผ่าฟัน
แล้วก้อจิงด้วย หมอมีคนไข้ผ่าฟัน หมอเดินมาส่งเจ้า แล้วหมอก้อมองอะไรไม่รู้ ไปๆๆมาๆๆ
ก่อนที่จะเดินเข้าห้อง
จะว่าไปงานหมอก้อหนักเหมือนกานนิ
เอาละ ผู้ช่วยคงงงง มาถามว่าเราเจบแผลป่าว เราก้องงไปด้วย
เราก้อว่าเจบนิดๆๆ
(เราอะไปตัดผมเมื่อตอนเช้าของวันนั้นมาด้วยละ สั้นเลย คราวนี้ก้อสบายละ ไม่ต้องดูแลผมมาก)

ต่อๆๆ ไปเจอหมอก้อไหว้เจ้า
แล้วก้อบอกหมออย่างคราวก่อนที่ว่ามานมีเนื้อนูนๆๆมา(คราวที่แล้วบอกไปคงยังไม่ช่ายเวลาที่จะเกิด ดวงที่ต้องโดนผ่าละมั้ง ถึงบอกหมอไป หมอก้อว่ามานเปนเนื้อกะลังจะสร้างตัวขึ้นมา ไม่มีไรหรอก)
มานเปนอะไร มานไม่เจบหรอก แต่ว่ารำคาญ
แต่มาคราวนี้ หมอดูให้แล้วยังบอกว่าอ่า มานเปนกะดูกอย่างที่หมอจัดฟันบอก
มาหาหมอที่ทันตะอีกจะได้ไม่เสียสะตังค์อย่างอที่หมอจัดฟันว่าอีกนะแระ
อ้าวคราวนี้หมอก้อ อธิบายเลยงั้นงี้ แต่ไม่เข้าสมองตรูเลย เอาผ่าเลยไหม แล้วก้อฉีดยาชา งานนี้เจบจิง
เจบจัง ก้อๆๆๆๆฉีดครั้งแรกๆๆๆๆๆเลยไม่เจบ มาพักหลังๆๆๆๆๆเจบขึ้นเรื่อยๆๆๆๆๆฮิ
แล้วฉานก้อคิดว่าฉานคงติดยาชาแล้วละ อยากจะศัลยกรรมหน้าตาให้ดูดีขึ้นงะ
ที่เปนอยู่มาน ดูไม่ได้เลยจิงๆๆ
หมอว่าประมาณครึ่งชั่วโมงเสด แต่ๆๆๆๆเราต้องรอหมอ ตัดไหม ดูคนไข้คนอื่นก่อน อยู่นานเลยเปนครึ่งชั่วโมงได้ รอๆๆๆๆๆๆๆๆ จนเริ่มจะเบื่อละ
บิดตัวไปมาก้อแล้ว แล้วๆๆๆๆๆยังมีคนมาหาหมออีก ปรึกษาเรื่องอะไรไม่รู้อีกเปนนานสองนาน
เห้อกว่าจะได้ทำ แต่ว่าไม่ต้องกัวไปไย ไงก้อได้ทำ ยาชายังไม่หมดฤทธิ์แน่นอน มานจะอยู่กะเราถึงสามชั่วโมง
แล้วก้อได้ผ่า แล้วเค้าก้อเอาเครื่องมือหมอมาไว้ที่ท้องเรางะ เสียวอีกละ
จิ๊ดๆๆอยู่สองสามที คงผ่าเหงือก กะกรอกระดูกงะ
สักพักก้อเยบแผล เปนอันเสด
เสดตอนประมาณ หกโมงสี่สิบนาทีได้ ราวๆๆนั้นอะนะ
ก่อนหน้านี้นะผู้ช่วยเชดปาดฉานด้วย อิอิ ก้อเลือดมานเปื้อนปากงะ
(อย่างคิดมากนะ ผู้ช่วยเปนญิงจ่ะ)
ก่อนหน้านี้ก้อคุยกาน แล้วว่าจะมาตัดไหมก่อนก้อได้ หมอทามงานวันจันเยน ศุกร์บ่ายมั้ง เสาร์เช้าบ่ายแล้วก้อาทิด บ่าย
หมอเดินมาส่งคนไข้อีกตามเคย
งานนี้ไม่ต้องจ่ายตังค์ค่าแผลแต่จ่ายค่ายาบ้วนปาก ยี่สิบบาทเจ้า
หลังจากนั้นก้อโทรมาบอกพี่ชายว่าเสดแล้ว เพื่อที่จะมารับเรากลับบ้าน
กานเจบแผลครั้งนี้ช่างเปนอะไรที่ง่วงนอนนิ ทุกทีไม่เปนงะ
หลับก้อไม่ได้แผลกะเทือนอะ ก้อรถมานไม่นิ่มอย่างรถเก๋งนิ อีกอย่างมานก้อเก่าแ้ล้ว ใช้งานมาเยอะด้วย


วันนี้ไปสองที่ คุ้มค่าเดินทางหน่อย เหนื่อยกะการเดินทางจิงๆๆ



ปล. คุณหมอๆๆๆๆน่าร้ากจังไปละ เล่ามากเด๋วเบื่อ

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น